Ημερίδα της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων με την Ένωση Κυπρίων Ελλάδος και με τη συμμετοχή των περιοδικών «Ρεσάλτο», «Άρδην» και «Τετράδια» με θέμα, «Κυπριακός Ελληνισμός, αντίσταση και αγωνία για Εθνική και Φυσική επιβίωση» στην Αθήνα

Αποστολή της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων στην Αθήνα

14 – 17 Μαρτίου 2008

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε στην Αθήνα η αποστολή της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων όπου διοργανώθηκε εκδήλωση με θέμα, «Κυπριακός Ελληνισμός, αντίσταση και αγωνία για Εθνική και Φυσική επιβίωση».

P1060699Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Αθήνα η αποστολή της Εταιρείας συναντήθηκε στις 15 Μαρτίου με το Διοικητικό Συμβούλιο της «Επιτροπή Ενημέρωσης Εθνικών Θεμάτων». Ο αντιπρόεδρος της ΕΜΕΘ Ανδρέας Αλ. Μακρίδης ενημέρωσε τους Ελλαδίτες συναγωνιστές για το ιστορικό, τη μετεξέλιξη , τους στόχους και τις δραστηριότητες της ΕΜΕΘ. Παρατηρήθηκε σύμπτωση απόψεων και ανησυχιών για το μέλλον του Ελληνισμού και συμφωνήθηκε συνεργασία των δύο Εταιρειών σε μελλοντικό στάδιο. Στη συνέχεια ακολούθησε ανταλλαγή έντυπου υλικού των δύο οργανώσεων. Τη συνάντηση ακολούθησε δεξίωση.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας τα μέλη της αποστολής της ΕΜΕΘ, Χριστόδουλος Ελισσαίου, Θεόδουλος Πουλλής, Σταύρος Καρκαλέτσης και Δημήτριος Τζάφας πραγματοποίησαν συνάντηση με την Πρόεδρο και στελέχη της ΕΚΦ Δράσις – ΚΕΣ με σκοπό την αλληλογνωριμία και την ανταλλαγή απόψεων. Τα στελέχη της Εταιρείας συγχάρηκαν τους φοιτητές για την αυτόνομη, αντιομοσπονδιακή και Ενωτική τους δράση και τους προσκάλεσαν και δια ζώσης στην ημερίδα.

Το βράδυ πραγματοποιήθηκε στο κτίριο της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδος η προγραμματισμένη ημερίδα της ΕΜΕΘ με την ΕΚΕ και με τη συμμετοχή των περιοδικών «Ρεσάλτο», «Άρδην» και «Τετράδια» με θέμα, «Κυπριακός Ελληνισμός, αντίσταση και αγωνία για Εθνική καιP3150020 Φυσική επιβίωση». Την ημερίδα παρουσίασε ο Χριστόδουλος Ελισσαίου, Γραμματέας της ΕΜΕΘ. Διαβάστηκε προσφώνηση του Προέδρου της Εταιρείας Κρίνου Ζ. Μακρίδη από τη Μαριάννα Πελεκάνου Χατζηστεφάνου. Προσφώνηση απηύθυνε και ο Πρόεδρος της ΕΚΕ κ. Λοΐζος Λοΐζος. Στη συνέχεια απηύθυναν χαιρετισμούς ο κ.Ι.Θ. Παπανικολάου, εκδότης του περιοδικού «Ρεσάλτο» και εκπρόσωπος του περιοδικού «Άρδην».

Το κύριο μέρος της εκδήλωσης αποτέλεσαν οι εισηγήσεις των Ανδρέα Αλ. Μακρίδη για την τουρκοποίηση των τοπωνυμίων στην κατεχόμενη Κύπρο, του Σταύρου Καρκαλέτση αναφορικά για τις κοινές δράσεις Κύπρου – Ελλάδας, διακρατικά όσο και σε επίπεδο πολιτών, του κ. Ουράνιου Ιωαννίδη για τις μεθοδεύσεις κατά της Ελληνικής παιδείας στην Κύπρο που επιχειρούνται μέσω του μανιφέστου εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην Κύπρο, του κ. Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου με θέμα το κυπριακό πρόβλημα μεταξύ Αυτοδιάθεσης και υποταγής, και του κ. Φοίβου Κλόκκαρη για τους κίνδυνους που απειλούν τον Ελληνισμό της Κύπρου λόγω της Τούρκικης Κατοχής.

Ακολούθησε συζήτηση. Πανθομολογουμένως, η επιτυχία της εκδήλωσης, στην οποία παρευρέθηκαν πέραν των τριακοσίων ατόμων, ήταν πέραν από κάθε προσδοκία.

Στις 16 Μαρτίου ο αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ανδρέας Αλ. Μακρίδης έδωσε συνέντευξη τύπου σχετικά με τη δράση της Εταιρείας στον τηλεοπτικό σταθμό ΤΗΛΕΑΣΤΥ. Παράλληλα τα στελέχη της Εταιρείας Φοίβος Κλόκκαρης, Σταύρος Καρκαλέτσης, Χριστόδουλος Ελισσαίου, Βάσος Γιαζός και Μιχάλης Λοϊζίδης παρευρέθηκαν στην εκδήλωση των Βετεράνων της ΕΛΔΥΚ στο Περιστέρι με τίτλο «Μνήμες Κύπρου». Την παλμώδη εκδήλωση όπου παρευρίσκονταν πέραν των πεντακοσίων ατόμων, χαιρέτισε ο κ. Φοίβος Κλόκκαρης ο οποίος απένειμε και τιμητικές πλακέτες σε βετεράνους πολεμιστές και σε συγγενείς πεσόντων ΕΛΔΥΚΑΡΙΩΝ.

Η παρουσίαση της Ημερίδας από τον Γραμματέα της ΕΜΕΘ κ. Χριστόδουλο Ελισσαίου

P3150001Αγαπητοί φίλοι

Είναι με μεγάλη χαρά και συγκίνηση, ως Έλληνες της αλύτρωτης περιφέρειας που διοργανώνουμε αυτή την εκδήλωση στα ιερά χώματα της Μητέρας Πατρίδας.

Όλοι μας χαρήκαμε που η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τους γνωστούς λόγους. Θα σας το εξομολογηθώ όμως, ένας λόγος που με χαροποίησε πάρα πολύ εμένα είναι γιατί μπορώ να έρχομαι στην Ελλάδα χωρίς διαβατήριο – έστω και με την επίδειξη πολιτικής ταυτότητας. Και πολύ χάρηκα που μπήκαμε στην Ευρωζώνη, γιατί επιτέλους Κύπρος και Ελλάδα έχουν το ίδιο νόμισμα – έστω και έτσι.

Επιτρέψετε μου να σας πω λίγα λόγια για το ποιοι είμαστε. Η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων αποτελεί μετεξέλιξη της Ομάδας Πρωτοβουλίας για το Πανεπιστήμιο Κύπρου, η οποία δραστηριοποιείτο από το 1996 και σκοπό είχε να διασφαλίσει τον Ελληνικό χαρακτήρα του Πανεπιστημίου Κύπρου. Η Ομάδα Πρωτοβουλίας για το Πανεπιστήμιο Κύπρου δημιουργήθηκε μια εποχή κατά την οποία είχε επιβληθεί χωρίς αντιδράσεις, σχεδόν σε όλους τους χώρους, η άποψη πως το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της Κύπρου δεν θα πρέπει να είναι Ελληνικό, αλλά «δικοινοτικό», άχρωμο και άοσμο. Πίσω από τη «δικοινοτικότητα» του Πανεπιστημίου, εξυφαινόταν μια καλοστημένη συστηματική προσπάθεια από τους ίδιους τους καθηγητές του, για εθνική αλλοτρίωση των νέων μας, κάτω από ένα μανδύα δήθεν διεθνισμού και «εκσυγχρονισμού». Στην τετραετή δράση της η Ομάδα Πρωτοβουλίας για το Πανεπιστήμιο Κύπρου, μπορεί να μην κατόρθωσε να αλλάξει τη νομοθεσία ώστε το Πανεπιστήμιο να είναι και κατά νόμον Ελληνικό, πέτυχε όμως να αποκαλύψει στο λαό τις σκοτεινές μεθοδεύσεις των γνωστών / άγνωστων κύκλων, να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην ανατροπή τους, ώστε να επικρατεί σήμερα ένα πολύ πιο υγιές κλίμα στο πρώτο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του νησιού μας.

Εντούτοις οι καιροί είναι δύσκολοι. Η Εθνική μας ταυτότητα και Παράδοση δέχονται ακατάπαυστα επιθέσεις από οπαδούς της Νέας Τάξης, και εδώ και στην Κύπρο, στο όνομα μιας δήθεν πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Παράλληλα και οι εξωτερικοί κίνδυνοι περικυκλώνουν ολοένα και πιο σφιχτά και την Κύπρο και την μητροπολιτική Ελλάδα. Οι Αγγλοαμερικανοί και οι Τούρκοι ήδη ακονίζουν τα νύχια τους για να λανσάρουν νέο Σχέδιο τύπου Ανάν, που θα μετατρέπει ολόκληρο το νησί σε τουρκικό προτεκτοράτο, η Τουρκία αποθρασύνεται εντελώς στο Αιγαίο και κυπροποιεί τη Θράκη, τα Βαλκάνια μοιάζουν για ακόμα μια φορά με πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί, ο Αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός αγγίζει και την Ελλάδα ενώ το κρατίδιο των Σκοπίων συμπεριφέρεται με πολλή αλαζονεία.

Αυτοί και άλλοι πολλοί λόγοι οδήγησαν την Ομάδα στο να επιλέξει να συνεχίσει τη δράση της σε διευρυμένο πεδίο και να παρεμβαίνει σε θέματα κρίσιμα για τα Εθνικά μας Θέματα. Γι αυτό και εγγράφηκε σωματείο και μετονομάστηκε σε Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων .

Πρώτιστος στόχος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων αποτελεί η προσήλωση στην Ελληνικότητα της Κύπρου, η καλλιέργεια, διάδοση και διατήρηση των αξιών του Ελληνικού πολιτισμού. Η Εταιρεία διακηρύττει τον αγώνα με όλες της τις δυνάμεις για τη διασφάλιση της ταυτότητας του Κυπριακού Ελληνισμού και την αντιμετώπιση του εθνομηδενιστικού ιδεολογήματος του «νεοκυπριωτισμού», το οποίο απεργάζονται εγχώριες και ξένες δυνάμεις και τη συνεχή σύσφιγξη των δεσμών και των σχέσεων του Ελληνισμού της Κύπρου με τον μητροπολιτικό και τον απανταχού Ελληνισμό. Παλεύουμε και θα παλεύουμε για το αυτονόητο με όλες μας τις δυνάμεις: Να ζήσουμε ως Έλληνες σε μια Ελληνική γη. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια διοργανώνουμε από κοινού με άλλους φορείς την Ένωση Κυπρίων Ελλάδος, και με την συμμετοχή των περιοδικών Άρδην και Ρεσάλτο αυτή την ημερίδα. Σ’ αυτό εδώ το σημείο θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τον Επιστημονικό Σύλλογο Νέων Αθηνών για τη βοήθεια και τη στήριξη που μας προσέφερε.

Η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων είναι μη κομματικοποιημένη. Είναι ανοικτή για άτομα από όλο το πολιτικό φάσμα που ενστερνίζονται τις απόψεις της. Είναι όμως βαθύτατα πολιτικοποιημένη. Για μας η μάχη στον πολιτικό στίβο, δεν η αντίθεση μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς όπως ευρέως αλλά λανθασμένα πιστεύεται. Για μας η πάλη είναι οριζόντια και διαπερνά όλο το πολιτικό φάσμα, από Αριστερά μέχρι Δεξιά. Είναι η πάλη μεταξύ Πατριωτισμού / Ελληνοκεντρισμού από τη μια και Εθνομηδενισμού / Ενδοτισμού από την άλλη. Τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά έχουν και Πατριωτική και Εθνομηδενιστική όψη. Η πεζή σχέση που τους αποδίδουμε (Δεξιά ίσον Ελληνοκεντρισμός, Αριστερά ίσον Εθνομηδενισμός) είναι πολύ απλουστευμένη. Και αντίστροφα, διαπιστώνεται ότι τόσο ο Ελληνοκεντρισμός / Πατριωτισμός όσο και ο Εθνομηδενισμός μπορούν να πάρουν και Δεξιά και Αριστερή μορφή.

Ελληνίδες, Έλληνες

πολλά αξιόλογα και σοφά περιμένουν να λεχθούν απόψε από τους ομιλητές μας. Όσα θα ειπωθούν πιστεύω αφορούν τον καθένα από μας ξεχωριστά, αλλά και όλους μαζί συλλογικά. Σας χαιρετώ ελπιδοφόρα, με την ελπίδα ότι αυτή η σύναξη δεν θα είναι μοναχική, αλλά ένας μονάχα κρίκος στην αλυσίδα της αφύπνισης που πρέπει να συνεγείρει ολόκληρο το Έθνος μας.

Ο χαιρετισμός του Προέδρου της ΕΜΕΘ κ. Κρίνο Ζ. Μακρίδη

IMG_0112Αδέλφια μας,

Μας διακατέχει απέραντη χαρά που βρισκόμαστε ανάμεσα σας και ευγνωμοσύνη, γιατί είστε το στήριγμα μας, ομοαίματοι αδελφοί μας.
Εμείς εκεί κάτω, στο νοτιότερο άκρο του Ελληνισμού, τέκνα της μητέρας Ελλάδας κρατήσαμε τις ρίζες μας και τις καταβολές μας αιώνες και αιώνες, ανόθευτες.
Η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων θα κρατήσει ψηλά το λάβαρο της
ελληνικότητας γιατί έτσι πρέπει – το οφείλουμε σ’ αυτούς που πέρασαν, και σ’ αυτούς που θα’ ρθουν, έτσι μας επιβάλλει η καταγωγή μας.
Ο Παρθενώνας και η Ολυμπία, η Σαλαμίνα της Κύπρου, ο Ευαγόρας, ο Ονήσιλος, ο Κίμωνας, ο Εθνομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, ο Γρηγόρης, ο Μάτσης, ο Παλληκαρίδης, τα παλικάρια που βάδισαν στην αγχόνη ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο, τα παιδιά της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου.
Θέλουν δεν θέλουν οι νεοβάρβαροι του πολιτισμένου τάχα κόσμου αλλά, και κάποιοι εδώ στην Αθήνα και εκεί κάτω στην Λευκωσία, εμείς οι Κύπριοι θα παραμείνουμε Έλληνες.
Στις χαρές της Μάνας μας θα χαιρόμαστε, στις λύπες θα συμπάσχουμε στις δυσκολίες θα συνεισφέρουμε με τη ψυχή μας, με τους κόπους μας, με την αγάπη μας.
Θα παραμείνουμε πιστοί στις πανανθρώπινες αξίες του ελληνικού πολιτισμού -του μέτρου και της αρμονίας, της αυτογνωσίας, της αγάπης για την πατρίδα, της δικαιοσύνης – του κάλλους, του ανθρωπισμού.
Θα αγωνιζόμαστε για να επανέλθουν αυτές οι αξίες στη ζωή μας και να επιστρέψει ανάμεσα στους ανθρώπους η ειρήνη η αγάπη – ο σεβασμός του διαφορετικού
Διατείνονται εδώ και στο εξωτερικό, ότι να μιλάς για τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό είναι παρωχημένο και οπισθοδρομικό και εν πολλοίς σκοταδισμός.
Ξεχνούν οι νεοβάρβαροι, προπάντων της Δύσης ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα μας να υπερασπιζόμαστε και τον πολιτισμό μας – και την εθνική μας ταυτότητα, όπως όλοι οι άλλοι λαοί του κόσμου.
Ξεχνούν ότι η εγκατάλειψη των οικουμενικών αρχών, και αξιών που πήγασαν από τον ελληνικό πολιτισμό οδήγησαν στον ψευδοπροοδευτισμό, στον άκρατο καταναλωτισμό και τη λατρεία του πλούτου, στην ισοπέδωση της περιβόητης παγκοσμιοποίησης, που κατάντησαν το 80% των κατοίκων αυτού του πλανήτη να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, το 3% των ανθρώπων να κατέχει το 90% των πλουτοπαραγωγικών πόρων της γης, και σύμφωνα με τις στατιστικές των Ηνωμένων Εθνών, 32 χιλιάδες παιδιά την εβδομάδα πεθαίνουν από επιδημίες και την πείνα.
Πρέπει να γίνει επιτέλους σεβαστό από τους ισχυρούς της γης και τα άνομα συμφέροντα, το δικαίωμα κάθε λαού να υπάρχει με τις ιδιαιτερότητες του – τη γλώσσα και τη θρησκεία του τα ήθη και τα έθιμα του – το πολιτισμό του.
Γιατί επιδίωξη τους είναι να εκμηδενίσουν όλα αυτά και να καταντήσουν τους μικρούς και αδύνατους λαούς βορά στις πολεμικές μηχανές τους, στην τεχνολογία τους, θύματα στο βωμό της δικής τους ευμάρειας.

Κρίνος Ζ. Μακρίδης

Η Εισήγηση του κ. Ανδρέα Μακρίδη με θέμα «Σχέδιο Ανάν και Κυπριακά τοπωνύμια, η Τουρκοποίηση
των τοπωνυμίων στην κατεχόμενη Κύπρο»

P3150016Η βίαιη και παράνομη τουρκοποίηση των ενδωνύμων στην κατεχόμενη Κύπρο από τις δυνάμεις της Εισβολής, παρά την ολέθρια σημασία της, καθόλου δεν συζητήθηκε, κατά την πολύκροτη εκείνη περίοδο, προ του Δημοψηφίσματος του Απριλίου του 2004. Ο εκτουρκισμός των Ιστορικών-παραδοσιακών τοπωνυμίων μας, παραμένει και σήμερα πρόβλημα άγνωστο στις ευρύτερες μάζες του Κυπριακού λαού.

Το σχέδιο Ανάν, εισερχόμενο σε μύριες και επουσιωδέστερες άλλες πτυχές της κατ’ ευφημισμό λύση του Κυπριακού, αμελεί ηθελημένα να θίξει το θέμα των εκτουρκισμένων τοπωνυμίων μας. Η . παράβλεψη αυτή μετατρέπεται σε προκλητική αυθαιρεσία, όταν ο ίδιος ο Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών χρησιμοποιεί στο Σχέδιο και στους χάρτες του τις παράνομες μετονομασίες των Τούρκων. Η παρούσα εργασία, και το βιβλίο μου «Σχέδιο Ανάν – Τοπωνύμια και Τυποποίηση Γεωγραφικών Ονομάτων», το οποίο εξέδωσε πρόσφατα η «Εταιρεία Λογοτεχνών Λεμεσού – Βασίλης Μιχαηλίδης», φιλοδοξούν να φωτίσουν τις λανθάνουσες και σκοτεινές όψεις του σχεδίου του Κόφυ Ανάν, και να ενημερώσουν τον Κυπριακό λαό και τον υπόλοιπο Ελληνισμό, για τα κρυφίως τεκταινόμενα στο θέμα των τοπωνυμίων.

Οι δυνάμεις της Εισβολής και τα τοπωνύμια μας.

Μετά την Τουρκική Εισβολή του 1974, οι δυνάμεις της κατοχής, κατά την πάγια, αήθη παράδοση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας άρχισαν την συστηματική αλλαγή και τουρκοποίηση των τοπωνυμίων, καθώς και πιεστικές διπλωματικές προσπάθειες επιβολής και αναγνώρισης των νέων τουρκικών ονομάτων.

Οι τουρκικές μετονομασίες καλύπτουν 40,000 περίπου κυπριακά ενδώνυμα – παραδοσιακά τοπωνύμια και μικροτοπωνύμια τα οποία ενεγκρίθηκαν από την ψευδοβουλή, και τα οποία επιχείρησαν απεγνωσμένα να καταθέσουν στα Ηνωμένα Έθνη.

Οι Τούρκοι, γνωρίζοντας πολύ καλά την σημασία της εξαφάνισης των ονομάτων, που για χιλιάδες χρόνια καθορίζουν την εθνική και ιστορική φυσιογνωμία και την ταυτότητα των περιοχών που κατέλαβαν, και επιδίδονται σε μια ασταμάτητη και καθολική προσπάθεια πλήρους εξάλειψης κάθε ίχνους της ελληνικής παρουσίας στην κατεχόμενη Κύπρο. Ουσιαστικά υλοποιούν τα γνώριμα και προσφιλή σχέδια αφελληνισμού και εθνοκάθαρσης, που υπηρετούν την εθνικιστική και σωβινιστική στόχευσή της εθνικής μετάλλαξης του τόπου, και τον τελεσίδικο εκτουρκισμό του.

Στον τομέα του εκτουρκισμού και εξισλαμισμού των τοπωνυμίων και ονομάτων το τούρκικο μένος εκδηλώνεται με ξεχωριστή σφοδρότητα. Πέραν από τις αλλαγές των τοπωνυμίων και μικροτοπωνυμίων οι Τούρκοι έχουν προβεί στα εξής:

•  Πλήρης αλλαγή των οδωνύμων και ονομάτων: συνοικιών, περιοχών, πλατεών κ.τ.λ.

•  Αλλαγή των οδοδεικτών, των οδικών και εμπορικών πινακίδων.

•  Έκδοση τουριστικών χαρτών με τα εκτουρκισμένα τοπωνύμια.

•  Εξαγορά ή μισθοδότηση ξένων χαρτογράφων και εκδοτών χαρτών, που έναντι αμοιβής είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν τα νέα τουρκικά τοπωνύμια.

•  Χρήση των τουρκικών μετονομασιών σε συνέδρια και εκδηλώσεις όπου παρευρίσκονται.

Δυστυχώς η τουρκική ακρότητα δεν έχει όρια. Συνεχίζοντας την μετονομαστική τους πρόκληση, οι Τούρκοι έχουν αλλάξει ακόμα και τα τοπωνύμια της Ελεύθερης Κύπρου, και έχουν συγκροτήσει και για αυτά νέο τοπωνυμικό χάρτη. Οι τουρκικές μετονομασίες των τοπωνυμίων της Ελεύθερης Κύπρου, κρατούνται προσωρινά, για εσωτερική χρήση, χωρίς να χρησιμοποιούνται διεθνώς, πράγμα που θα στραπατσάριζε το προβλεπόμενο φιλοπρόοδο και εκσυγχρονιστικό προφίλ της Τουρκίας, και θα αποκάλυπτε αποδεδειγμένα τους επεκτατικούς της σχεδιασμούς.

Η ενέργεια αυτή των Τούρκων επιβεβαιώνει ασφαλώς την . «μεγαλοϊδεάτικη» πρόθεση τους, όπως σε εύθετο χρόνο επεκτείνουν την κυριαρχία τους σ’ ολόκληρο το νησί. Η επιβουλή αυτή δεν είναι μόνο θεωρητική, και η καταγγελία των επεκτατικών αυτών σχεδιασμών δεν είναι αστήρικτη. Πολλές φορές έχει εξαγγελθεί σε εμπρηστικούς λόγους Τούρκων πολιτικών και στρατιωτικών ή έχει επαληθευθεί από έγγραφα που διέρρευσαν ή που έγιναν γνωστά με άλλους τρόπους ο επεκτατισμός της Τουρκίας. Πολύ πιο πειστικά μαρτυρείται στην επεκτατική ποίηση των Τούρκων, που σφύζει από σωβινισμό και μισαλλοδοξία. Η ποίηση αυτή καλλιεργείται συστηματικά, διδάσκεται και τραγουδιέται στα σχολεία της Τουρκίας, στα στρατόπεδα και σε όλα τα κέντρα εθνικιστικής προπαγάνδας. Κυκλοφορεί, ως ηθική διαπαιδαγώγηση και ως ψυχαγωγία – ορθότερα ως μέσο επηρεασμού συνειδήσεων και πλύσεως εγκεφάλων – στα μέσα μαζικής επικοινωνίας και στα στόματα όλων των Τούρκων, ως τραγούδι. Τα ποιήματα – τραγούδια αυτά έχει συγκεντρώσει και δημοσιεύσει ο Γιάννης Μγκριώτης στο βιβλίο του «Ο επεκτατισμός στην τουρκική ποίηση» (εκδ ΡΗΣΟΣ, Αθήνα 1991). Μερικοί ενδεικτικοί στίχοι από το ποίημα:

«Η Κύπρος μου ανήκει στους Τούρκους»
«Η Κύπρος είναι τουρκική φωνάζω εγώ
και η φωνή μου διασχίζει τους αιθέρες»

και πιο κάτω .

«Η Κύπρος ξέρομε πως είναι τουρκική
το λέει κι ιστορία. Σύντομα θα πάρομε όλα
του Αιγαίου τα νησιά στην εύθετη στιγμή
και την πατρίδα του Αττατούρκ Θεσσαλονίκη»

Ουδείς γνωρίζει, αν οι γεωπολιτικές συγκυρίες, τα συμφέροντα και οι λεπτές ισορροπίες των ισχυρών, θα επιτρέψουν κάποτε στην Άγκυρα να καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο, όμως αυτό, τουλάχιστο για τα όνειρα των Τούρκων είναι δεδομένο και σαφώς σχεδιασμένο. Η Κύπρος εντάσσεται στο γνωστό δυτικό-επεκτατικό τόξο της Τουρκίας, που αρχίζει από την Αλεξανδρέττα, περνά από το Αιγαίο και καταλήγει στην Δυτική Θράκη.

Βεβαίως, οι μετονομασίες των τοπωνυμίων της Ελεύθερης Κύπρου έχουν και μια άλλη βραχυπρόθεσμη και πιο τελεσιφόρα για τους Τούρκους σκοπιμότητα. Αποτελούν το αντιστάθμισμα της δικής μας – προβλεπτής και αναμενόμενης – άρνησης να αποδεχθούμε στο λεγόμενο βόρειο Συνιστών Κράτος τα εκτουρκισμένα ιστορικά μας τοπωνύμια. Τούτο θα αποτελέσει για τους Τούρκους την ευκαιρία την αναζητούμενη πρόφαση και την ψευδονομοτυπική δικαιολογία, για την χρήση των τουρκικών μετονομασιών της Ελεύθερης Κύπρου ή του λεγόμενου νοτίου Συνιστώντος Κράτους, από τα δικά τους διοικητικά όργανα και τις δικές τους Αρχές.

Οι τουρκικές μετονομασίες

Οι τουρκικές μετονομασίες των ενδωνύμων της κατεχόμενης Κύπρου, πέραν από την σύγκρουση τους με το Διεθνές Δίκαιο και την παγκόσμια τοπωνυμική τάξη, πέραν του ότι αποτελούν πράξη εγκληματικής αυθαιρεσίας απέναντι στην Ιστορία, και την παράδοση και τον γλωσσικό πολιτισμό ενός λαού, αποβαίνουν ταυτόχρονα και μια σκηνοθετημένη ανήθικη πρόκληση, η οποία επιδιώκει να εξερεθίσει και να θραύσει τα έσχατα όρια της υπομονής και της αντοχής μας, και ταυτόχρονα να μας ταπεινώσει και να μας χλευάσει.

Με τρόπο εκδήλως απροκάλυπτο και εσκεμμένο, τα τουρκικά τοπωνύμια βρίθουν από προκλητικότητα. Οι Τούρκοι δεν άλλαξαν απλώς τα τοπωνύμια, αντικαθιστώντας τα Κυπριακά με Τουρκικά. Φρόντισαν να βρουν εκείνα τα ονόματα, τα οποία, με το περιεχόμενο τους, θα ανατρέπουν την προοπτική της επανασυμφιλίωσης και θα υποσκάπτουν την διαφυλετική συνύπαρξη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Προς τούτο έπραξαν τα ακόλουθα:

Αντικατέστησαν με τουρκικά όλα τα ονόματα των κατεχομένων χωριών μας, τα οποία έφεραν όνομα Αγίου. Μερικές από τις μετονομασίες αυτές:

Άγιος Βασίλειος σε Turkeli
Άγιος Ιάκωβος σε Altinova
Άγιος Συμεών σε Avtepe
Άγιος Γεώργιος (Αμμοχώστου) σε Aygun
Άγιος Θεόδωρος σε Cayirova
Άγιος Χαρίτων σε Ergenekon
Αγία Τριάδα σε Sipahi
Άγιος Νικόλαος σε Yamackoy
Άγιος Ηλίας σε Yarkoy
Άγιος Σέργιος σε Yeni Bogazici
Άγιος Ανδρόνικος σε Yesilkoy
Άγιος Ευστάθιος σε Zeybekkoy
Άγια Ειρήνη σε Akdezin
Άγιος Επίκτητος σε Catolkoy
Agia ( Agia Kebir ) σε Dilekkaya
Αγία Μαρίνα σε Gurpinar κ.α

Οι ανωτέρω αλλαγές σαφώς επιδιώκουν να προκαλέσουν την θρησκευτική και εθνική αντίδραση των Ελλήνων της Κύπρου, την οποία οι δυνάμεις της κατοχής θα αξιοποιήσουν, παρουσιάζοντας τις αντιδράσεις, ως δική μας άρνηση συνύπαρξης και ως απόδειξη αναποτελεσματικής λειτουργίας του Ομοσπονδιακού Συστήματος. Παράλληλα οι μετονομασίες αυτές υποθάλπουν και καλλιεργούν την μισαλλοδοξία και την θρησκευτική εχθρότητα, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκουν την εθνοτική ταπείνωση των Ελλήνων.

Οι ονοματοδοσίες που επέλεξαν οι Τούρκοι – στην πλειοψηφία τους – δεν νοηματοδοτούνται ή σχετίζονται με το φυσικό περιβάλλον, ούτε αποτελούν ουδέτερα ονόματα, που δεν προκαλούν. Αντιθέτως είναι ονόματα ακραίου σωβινισμού, προερχόμενα από: Τούρκους «ήρωες» της Εισβολής, από δρώμενα σχετιζόμενα με την Εισβολή, από Τούρκους πολιτικούς κ.τ.λ. Παραθέτω και πάλι μερικά:

Καραβάς – Karavas – Alsancak (Ερυθρά σημαία)
Σίντα – Sinta – Inonu (Τούρκος πολιτικός)
Άγιος Γεώργιος – Agios Georgios – Karaoglanoglou («ήρωας» της Εισβολής)
Λουρουτζίνα – Louroujina – Akincilar (Επίδρομείς)
Μαραθόβουνος – Marathovounos – Ulukisla (Μεγάλος στρατώνας)
Κόση – Kosi Ucsehitler (Τρεις μάρτυρες)
Γαλάτεια – Galateia – Mehmetcik (το όνομα των εισβολέων)

Αναμφιβόλως τα ονόματα αυτά επιδιώκουν να υπενθυμίζουν σκοπίμως στους Έλληνες την ήττα του 1974, και την υπεροχή του νικητή. Αποτελούν «μνημεία» διαχρονικά ταπείνωσης και διασυρμού των Ελλήνων της Κύπρου.

Η σημασία της κατάργησης των ενδωνύμων

Η οποιαδήποτε βίαιη, και ιδιαιτέρως έξωθεν προερχόμενη αλλαγή των πατροπαράδοτων τοπωνυμίων ενός λαού θεωρείται από τα Ηνωμένα Έθνη και τις αρχές της Ε.Ε. ως έγκλημα. Ασφαλώς οι επιβαλλόμενες από το . δίκαιο των όπλων μετονομασίες αποτελούν σκανδαλώδη κατάλυση του Διεθνούς Δικαίου και της διεθνούς νομιμότητας, και ασύστολη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι τοπωνυμικές αλλαγές αποσκοπούν στην δημιουργία νέας εθνοτικής, πολιτισμικής και δημογραφικής φυσιογνωμίας του δορυάλωτου χώρου, μέσα στον οποίον θα αναπτυχθεί το ξένο κρατικό μόρφωμα, που επιβάλλει ο κατακτητής.

Η τοπωνυμική κάθαρση ή εθνοκάθαρση είναι μέθοδος παμπάλαια και προσφιλής σε όλους τους κατακτητές και αποικιοκράτες.

Τα τοπωνύμια και τα ονόματα ενός τόπου είναι η πυρηνική ουσία της διαχρονικής -ιστορικής του ταυτότητας, είναι ο αψευδής καθρέπτης της εθνικής μνήμης των λαών και ο ομφάλιος λώρος, που τους συνδέει με την παράδοσή τους. Τα τοπωνύμια και τα ονόματα είναι η άλλη όψη του ιδίου λαού.

Έθνη, ονόματα και τοπωνύμια γεννιούνται μαζί, ζουν μαζί και πεθαίνουν μαζί. Η βίαιη αλλαγή των τοπωνυμίων σημαίνει τον πνευματικό θάνατο ολόκληρης φυλή, γι αυτό και η προστασία τους ισοδυναμεί με μάχη εθνικής επιβίωσης.

Τα σχέδια και οι χάρτες Ανάν
Το δοτό τμήμα του συντάγματος

Όπως έχω προαναφέρει, τόσο στο σχέδιο, όσο και στους Χάρτες του ο Κόφυ Ανάν και οι συγγραφείς του υιοθετούν σιωπηρώς και ανενδοιάστως τις τουρκικές μετονομασίες, αποενοχοποιώντας την Εισβολή και την παραχάραξη, και αναγνωρίζοντας το δίκαιο των όπλων.

Πέραν τούτου, το Σχέδιο του Γ.Γ. των Η.Ε. συγκροτήθηκε – ως δούρειος ίππος – πάνω στη βάση ενός κρύφιου και εωσφορικού σχεδιασμού, που μεταφέρει και επιβάλλει την επιβουλή του κατακτητή και την θέληση των προστατών του. Μ’ ένα λόγο, ένα μέρος του Σχεδίου Ανάν είναι δοτό, όπως και το Ζυριχικό Σύνταγμα.

Στο δοτό τμήμα του Σχεδίου Ανάν εμπίπτει και η έκνομη αναγνώριση των τουρκοποιημένων τοπωνυμίων. Ο Κόφυ Ανάν δεν κάνει πουθενά ρητή αναφορά περί του θέματος των αυθαίρετων μετονομασιών των κατοχικών δυνάμεων, όμως τις υιοθετεί στο σχέδιο και στους χάρτες του, και κατά συνέπεια τις επιβάλλει υποβολιμαίος.

Μεταφορά παραδειγμάτων χρήσεως τουρκικών μετονομασιών στο Σχέδιο και στους Χάρτες του Ανάν

Στο σχέδιο του ο Γ.Γ. ηθελημένα παραγνωρίζει οποιεσδήποτε τοποθετήσεις επί του θέματος, και παρά τις γραπτές επιβεβαιώσεις του ότι οι αλλαγές των τοπωνυμίων είναι παράνομες και ο Ο.Η.Ε. ουδέποτε θα τις αποδεχθεί, έρχεται ο ίδιος και τις υιοθετεί σιωπηρώς, μετακινούμενος από το Διεθνές Δίκαιο και τις καταστατικές αρχές του Οργανισμού και συστρατευόμενος με την αυθαιρεσία του Εισβολέως.

Σε όλα τα σημεία του Σχεδίου του, οποίου η ανάγκη του λόγου το απαιτεί, ο κ. Ανάν δεν διστάζει να χρησιμοποιεί τα παράνομα τουρκικά τοπωνύμια. Μερικά για παραδείγματα :

Part III. Fundamental Rights and Liberties

Article 11 Fundamental Rights

•  Γιαλούσα – Yeni Erenkoy

•  Αγία Τριάδα – Sipahi

•  Μελάναργα – Adacay

•  Αμμαδιές – Gunebakan

•  Λιμνίτης – Yesilyrmak

•  Ξερόβουνος – Kurutepe

•  Καραβοστάσι – Gemikonagi

•  Άγιος Γεώργιος – Madenlikoy

•  Κόκκινα – Erenkoy

•  Σκυλλούρα – Yilmazkoy

•  Άγιος Βασίλειος – Turkeli

Annex IV Territorial Arrangements

Article 2 Access and connecting roads

•  Λουρουτζίνα – Akincilar

•  Πέργαμος – Beyarmudu

Πέραν από την αυθαίρετη χρήση των τουρκοποιημένων τοπωνυμίων, τον αναγνώστη του Σχεδίου Ανάν εκπλήσσει και η απύθμενη θρασύτητα του τρόπου χρήσης των μετονομασιών από τον Γ.Γ., στο πρωτότυπο αγγλόγλωσσο κείμενο. Ο κ. Ανάν πράττει τα ακόλουθα:

Α) Όπου αναφέρεται σε τοπωνύμια των ελεύθερων περιοχών χρησιμοποιεί κανονικώς τα Ελληνικά και παραδοσιακά ονόματα, κατά την ρωμανική μεταγραφή τους.

Β) Όπου αναφέρεται σε τοπωνύμια και παραδοσιακά ονόματα των κατεχομένων περιοχών χρησιμοποιεί το εκτουρκισμένο τοπωνύμιο και βάζει σε παρένθεση το . ξεγραμμένο όνομα, πάντοτε κατά την ρωμανική μεταγραφή του.

Η συντακτική αυτή χρήση των λέξεων αποτελεί λαμπρήν αποκάλυψη της ίδιας της συνείδησης του Γ.Γ. και της βούλησης του. Κατά την αντίληψη ή την θέληση του, χρησιμοποιεί τα παραδοσιακά τοπωνύμια για ότι θα ανήκει στους Έλληνες, και τους τοπωνυμικούς εκτουρκισμούς για ότι θα . παραδοθεί στους Τούρκους.

Η περιφρόνηση της Ιστορίας, της πνευματικής ιδιοκτησίας και της δικαιοσύνης καθίσταται έτι περισσότερον προκλητική από το ύφος των Σχεδίων, που αναφέρονται στις εκτουρκισμένες λέξεις με τόση φυσικότητα, ως να υπήρχαν ανέκαθεν, ως να μην συμβαίνει τίποτε. Γράφει ο θεματοφύλακας των αρχών του Διεθνούς Οργανισμού :

«The Turkish Cypriot State shall be entitle to construct an underpass or overpass for an access to Akincilar (Louroutjina)»

«.to construct a road under its territorial administration between Beyarmudu (Pergamos) and the Dhekelia Sovereing Base Area,.»

Εκτός από τα μεταγραμμένα ελληνικά τοπωνύμια στους χάρτες του Κόφυ Ανάν χρησιμοποιούνται και τα τουρκικά ονόματα, όχι εκείνα που παραδοσιακά χρησιμοποιούσαν οι Τουρκοκύπριοι, αλλά αυτά που κατασκεύασαν οι Τούρκοι ονοματοποιοί, για λογαριασμό της Άγκυρας και του Ντεκτασικού ψευδοκράτους. Η χρήση της Τουρκικής και ο αποκλεισμός της Ελληνικής από τα κείμενα των Σχεδίων αποτελούν από μόνα τους μαρτυρικά στοιχεία της ανισομερούς και μεροληπτικής αντιμετώπισης του προβλήματος, εκτός από τον αρχηγό του Διεθνούς Οργανισμού Ειρήνης.

Κωδικοποίηση της παραβατικότητας και των αυθαιρεσιών του Γ.Γ. του Ο.Η.Ε.

Με την υιοθέτηση των τουρκικών τοπωνυμίων της Εισβολής ο Γ.Γ. των Η.Ε. υπέπεσε στα πιο κάτω παραπτώματα:

1 Αντί να απευθυνθεί στην νόμιμη και αρμόδια πηγή πληροφοριών για τα τοπωνύμια, δηλαδή στον Τομέα Τυποποίησης Γεωγραφικών Ονομάτων των Η.Ε., αποτάθηκε στους παράνομους ονοματοθέτες και χαρτογράφους της Τουρκικής Εισβολής.

2 Περιφρόνησε και παραγνώρισε τον Καταστατικό Χάρτη και τις αρχές του Ο.Η.Ε., στον οποίο προΐσταται, καθώς και τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.

3 Περιφρόνησε και παραγνώρισε το Συμβούλιο Ασφαλείας και τα περί Κύπρου ψηφίσματά του.

4 Περιφρόνησε και παραγνώρισε το Τομέα Τυποποίησης των Η.Ε. τις αρχές και τις διακηρύξεις του.

5 Αθέτησε τις γραπτές διαβεβαιώσεις του προς της Κυπριακή Επιτροπή Τυποποίησης και την Κυπριακή Κυβέρνηση, ότι ουδέποτε θα γίνουν αποδεκτές οι αυθαίρετες τουρκικές αλλαγές των τοπωνυμίων.

6 Με την υιοθέτηση των τουρκικών μετονομασιών αναγνωρίζει εμπράκτως και επισήμως την βίαιη αλλαγή τοπωνυμίων από τους κατακτητές, την οποία τα Η.Ε. εντάσσουν στα διεθνή εγκλήματα.

7 Με την επίσημη χρήση των εκτουρκισμένων τοπωνυμίων, ο Ανάν αποενοχοποιεί και νομιμοποιεί την Τουρκική Εισβολή και το δίκαιο των όπλων.

Με την πράξη του αυτή ο Γ.Γ. ασελγεί και ασεβεί απέναντι στην Ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό και το ηθικό δίκαιο του Κυπριακού Ελληνισμού, και αυτοκηρύσσεται αναρμόδιος για οποιοδήποτε μεσολαβητικό έργο ή επιδιαιτησία. Οι λεγόμενες . «υπηρεσίες καλής θέλησης» του έχουν εκ των πραγμάτων καταστεί αναξιόπιστες.

Τα προβλήματα μετά την διευθέτηση του Κυπριακού.

Γενικά το Σχέδιο Ανάν, αντί να πραγματώνει ένα δίκαιο και βιώσιμο modus vivendi , επιβάλλει στους Ελληνοκύπριους – ακόμα και στους Τουρκοκύπριους – του ονομαζόμενου Βορείου Συνιστώντος Κράτους, ένα καθεστώς υποτέλειας, στο οποίο θα πλειοψηφούν οι έποικοι και το οποίο, μέσω των τουρκικών στρατευμάτων, θα ελέγχεται από το Βαθύ Κράτος της Τουρκίας.

Τα τουρκοποιημένα ονόματα των χωριών και τα υπόλοιπα εκτουρκισμένα τοπωνύμια θα δημιουργούν διαρκή κατοχική ατμόσφαιρα και θα αποτελούν την σφραγίδα της συνεχιζόμενης τουρκικής κατοχής. Οι πρόσφυγες που θα επιστρέψουν θα αισθάνονται έντονα ότι τελούν υπό κατοχή ή ότι επέστρεψαν σε ξένα μέρη. Θα ευρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση με το αίσθημα της αδικίας και τον επιβαλλόμενο εξευτελισμό. Σίγουρα η πραγματικότητα και οι φορτίσεις αυτές με κανένα τρόπο δεν μπορούν να συμβάλουν στο επιδιωκόμενο κλίμα ειρήνης και συμφιλίωσης.

Οι πληγές από την βία και τον θάνατο, που έσπειρε η Εισβολή ουδέποτε θα αφεθούν να επουλωθούν από την ιαματική μέριμνα του χρόνου, όταν:

•  Στην πινακίδα των σχολείων τους θα αναγράφεται το νέο τουρκικό όνομα του χωριού τους, που επέβαλε η εισβολή.

•  Στα κυβερνητικά κτήρια θα αναγράφονται το τουρκοποιημένα ονόματα.

•  Στους φακέλους αλληλογραφίας και εμπορικών συναλλαγών θα υποχρεώνονται να αναγράφουν τις τουρκικές μετονομασίες, υπό την απειλή της μη διεκπεραίωσης της αλληλογραφίας τους από τις τουρκικές Αρχές, αν επιμένουν να χρησιμοποιούν το . «παλαιό» όνομα

•  Όταν οι δρόμοι, οι πλατείες, οι παραλίες, οι συνοικίες, οι ενορίες κ.τ.λ. θα φέρουν πλέον τουρκικά ονόματα.

Παράλληλα, οι Έλληνες της Κύπρου, πρόσφυγες και μη, αλλά και Τουρκοκύπριοι, θα έρθουν στην τραγική θέση να ανεχθούν τα τετελεσμένα και αδιαμαρτυρήτως να θεωρήσουν κα αναγνωρίσουν την Εισβολή από πράξη εγκληματική, ως γεγονός ιστορικό, και ως . ηρωική εποποιία. Αυτό συνεπάγεται από τις πιο κάτω υποχρεώσεις τους, βάση των αποφάσεων των Επιτροπών Συμφιλίωσης και Σχεδίων Ανάν:

•  Υποχρέωση σεβασμού όλων των μνημείων, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της Εισβολής.

•  Υποχρέωση ανοχής και αποδοχής των τουρκικών – κεμαλικών μνημείων, συμβολικών και παντουρανικών σχεδίων και των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας, στις οποίες ευρίσκεται και η Κύπρος.

•  Υποχρέωση ανοχής και αποδοχής των τουρκικών μνημείων, που ανεγέρθησαν εις μνήμη «ηρώων» της Εισβολής, δηλαδή των σφαγέων και δολοφόνων, των βιαστών και βασανιστών των αδελφών μας.

•  Υποχρέωση ανοχής των ετήσιων εορτασμών προς τιμή των «ηρώων» της Εισβολής, της στέψεως των μνημείων, των εκδηλώσεων, των παρελάσεων κ.τ.λ.

•  Την παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας στα σχολικά εγχειρίδια και στα άλλα βιβλία και την . προσαρμογή της σε νοηματικά πλαίσια και φραστικές διατυπώσεις, που δεν θα ενοχλούν τους Τούρκους!

Μερικές προβλέψεις επισημάνεις:

Το χωριό Γαλάτεια, το μετονομασθέν: Mehmtcik (Μεχμετζικ)
Προσωπικά δεν μπορώ να φαντασθώ ότι Έλληνες της Κύπρου θα μπορέσουν να ζήσουν ειρηνικά σε ένα χωρίο, που φέρει το όνομα του στρατού εισβολής, που κατέσφαξε τα παιδία τους και βεβήλωσε τα ιερά και τα όσια τους.

Το χωριό Άγιος Γεώργιος (Κερύνειας), το μετονομασθέν Karaoglanoglou
Ο Ιμπραχήμ Καραογλάνογλου ήταν συνταγματάρχης, διοικητής του 50 ου συντάγματος πεζικού του τουρκικού στρατού εισβολής στα 1974. Σκοτώθηκε στο Πέντε Μίλι. Το 50 ο σύνταγμα ανήκε στην 39 η μεραρχία, την μια από τις δύο μεραρχίες, οι οποίες πραγματοποίησαν της Εισβολή. (οι πληροφορίες από τον δημοσιογράφο Λάζαρο Μαύρο). Οι Τούρκοι έδωσαν το όνομα του «ήρωα» τους στο παρακείμενο χωριό Άγιος Γεώργιος.

Τον Καραογλάνογλου υμνεί και ένα από τα τραγούδια των Τούρκων, με τον λαλίστατο τίτλο: « My Cyprus belong to the Turks » (Η Κύπρος μου ανήκει στους Τούρκους), του Musa Korkmaz . Λέει μια στροφή του τραγουδιού

«Ο θρήνος μου για τους πεσόντες αντηχεί
πεθάνανε σαν ήρωες, μα πάντα ζούνε
Ρεφίκ και συ Καραογλάνογλου ηρωικοί
παράδειγμα σωστό γι αυτούς που ακολουθούν»

Ο δολοφόνος εισβολέας είναι . «παράδειγμα σωστό για αυτούς που ακολουθούνε»! Κι εκεί στον Άγιο Γεώργιο θα πρέπει οι ξεριζωμένοι που θα επιστρέψουν – αν ποτέ επιστρέψουν κάποιοι – πρώτα να αποδεχθούν, ως νέο όνομα του χωριού τους, το όνομα του δολοφόνου των παιδιών τους, και έπειτα να ανέχονται κάθε χρόνο τους εορτασμούς προς τιμή του . «ήρωα»!

Συμπεράσματα σχόλια

Το ετεροβαρές και μεροληπτικό σχέδιο του κ. Κόφυ Ανάν δικαίωσε τους φόβους του Κυπριακού λαού ότι και αυτός ακόμα ο Ο.Η.Ε. ελέγχεται πλέον από το Διευθυντήριο των πλανηταρχών. Οι γραπτές διαβεβαιώσεις ότι ουδέποτε θα γίνουν αποδεκτές οι τουρκικές μετονομασίες αποδείχθησαν παραπλανητικές και φρούδες.

Οι αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες της Κυπριακής Επιτροπής Τυποποίησης Γεωγραφικών Ονομάτων πετάχθηκαν στα σκουπίδια των Ηνωμένων Εθνών, εκεί όπου ερίχθη και το δίκαιο του Κυπριακού λαού!

Η κατοχή και η εθνοκάθαρση στο βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου αποποινικοποιείται και νομιμοποιείται, για να οικοδομηθεί μια νέα τουρκική πατρίδα για τους εποίκους.

Ο αφελληνισμός και η πλήρης τουρκοποίηση του βορείου κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου, σε συνάρτηση, με τις χωριστικές πρόνοιες του Σχεδίου Ανάν (χωριστή διοίκηση, χωριστή οικονομία κ.τ.λ), όχι μόνο δεν οδηγούν στην επανασυνένωση της πατρίδας μας, αλλά εμπεδώνουν την διαίρεση και την διχοτόμηση. Το σχέδιο Ανάν αποτελεί λύση Συνομοσπονδίας, με πλαστό διαβατήριο, που την παρουσιάζει – φραστικώς μόνο – ως Ομοσπονδία. Ταυτόχρονα, μέσα στα απόκεντρα σκοτεινά του κατατόπια έχουν κρυβεί εκείνες οι εκρηκτικές και εμπρηστικές ύλες, που τάχιστα θα ανατινάξουν και θα κατακάψουν την συμφωνία και θα οδηγήσουν στο νέο τουρκικό ανεξάρτητο κράτος, και στο δικαίωμα του για . αυτοδιάθεση!

Η αποδοχή και η χρήση των εκτουρκισμένων τοπωνυμίων μας από τον Γ.Γ. είναι ακριβώς μια από τις βραδυφλεγής βόμβες, που θα τινάξουν στον αέρα την λύση του Κόφυ Ανάν.

Η διεθνοτική και διαφυλετική συμφιλίωση και συνύπαρξη ουδέποτε μπορούν να επιτευχθούν, όταν ένα έθνος αναγκάζεται δια της βίας των όπλων, να τελεί υπό διαρκή πολιτική και πολιτισμική δουλεία ή αιχμαλωσία όταν ένα έθνος καλείται να αρνηθεί την ιστορική του υπόσταση και να αποδεχθεί τον εξευτελισμό, ως νέα ταυτότητα του.

Όταν από ένα έθνος αφαιρούνται: η πατρίδα, η θρησκεία, η ιστορία, η γλώσσα, ο πολιτισμός του, και αυτά τα πατροπαράδοτα τοπωνύμια του, δεν μπορεί κανείς να αναμένει ούτε το ΝΑΙ του, ούτε και την συναίνεση του για την διαιώνιση της αδικίας.

Οι πολυφυλετικές και πολυπολιτισμικές πατρίδες κτίζονται μόνο με απόλυτη εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μόνο με τον ειλικρινή, αμοιβαίο σεβασμό του πολιτισμού του άλλου, μόνο με την αναγνώριση και την αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου.

Ο Ελληνικός πολιτισμός έχει αποδείξει την οικουμενικότητα του, ας αποδείξουν και οι Τούρκοι τον διεθνισμό την φιλαλληλία του δικού τους πολιτισμού.

Η Εισήγηση του κ. Σταύρου Καρκαλέτση με θέμα «Κοινές δράσεις Ελλάδας – Κύπρου, διακρατικά όσο και
σε επίπεδο πολιτών»

 

P3150018Παρατηρώντας κανείς τη διαχρονική σύμπλευση και ταύτιση του κυπριακού Ελληνισμού με αυτόν της μητροπολιτικής Ελλάδας, άνετα θα μπορούσε να τεκμηριώσει την άποψη ότι μέσα σε μια διαχρονική κοινή πορεία, συχνά διά πυρός και σιδήρου, οι κοινωνίες των πολιτών ήταν αυτές που συνδιαμόρφωναν τις εξελίξεις ή τις επηρέαζαν καταλυτικά.

Οι πρωτοβουλίες στο πλαίσιο αυτό, σε μια εποχή όπου η Κύπρος δεν απολάμβανε ελεύθερης υπόστασης λόγου και βούλησης, κατοχύρωσαν την αταλάντευτη εμμονή των Ελλήνων του νησιού στις πλέον δημοκρατικές αρχές: Τις αρχές της πλειοψηφίας, της ελευθερίας, της αυτοδιάθεσης. Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ύποπτες και αμφιβόλου ποιότητας μη κυβερνητικές οργανώσεις, αντιπροσωπείες Κυπρίων πολιτών προσέτρεχαν στα διεθνή fora και ζητούσαν, μεσούσης ακόμα της ελληνικής επανάστασης, να εφαρμοστεί η αρχή της αυτοδιάθεσης και χάριν αυτής να δικαιούται ο κυπριακός Ελληνισμός, συντριπτική πλειοψηφία στο νησί, την εθνική του αποκατάσταση .

Από τότε πέρασαν πάρα πολλά χρόνια, και σκληροί υπήρξαν οι αγώνες κατά διπλής δυναστείας, βρετανικής και τουρκικής. Όμως ο λαός της Κύπρου παρέμεινε προσκολλημένος στην διεκδίκηση αυτών που δικαιούνταν, βάσει όχι κάποιων δικών του «ιδιόρρυθμων» απαιτήσεων, αλλά επειδή οι εθνικοί του πόθοι ταυτίζονταν πλήρως με τις επιταγές του διεθνούς δικαίου. Το σώμα της κοινωνίας των Κυπρίων πολιτών, συνέχισε να αγωνίζεται, διεκδικώντας την ικανοποίησή εθνικών και κοινοτικών αιτημάτων. Στα στενά πλαίσια της ομιλίας αυτής, τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Θα θυμίσω ενδεικτικά την πολύ συγκινητική προσφορά των κατοίκων της Κυρήνειας προς την ελληνική πολεμική αεροπορία στη δεκαετία του 1930, όταν με έρανο κατάφεραν και αγόρασαν ένα πολεμικό αεροπλάνο, το οποίο η σκλαβωμένη σήμερα πόλη του Πράξανδρου προσέφερε στην ελεύθερη πατρίδα.

Σε μια εποχή που τα δημοψηφίσματα τείνουν να ποινικοποιηθούν στην Ελλάδα, οι Έλληνες της μεγαλονήσου το εφάρμοσαν ήδη το 1950, όταν επέλεξαν με μελάνι να καταγράψουν τους ασίγαστους εθνικούς τους πόθους. τους οποίους ξανά υπέγραψαν το 1955, αυτή τη φορά με αίμα. Μέχρι και σήμερα οι Έλληνες Κύπριοι συνεχίζουν να αποδεικνύουν με τον ένα η τον άλλο τρόπο, ότι εκτός από πατριώτες παραμένουν και ενεργοί πολίτες. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι πολλές φορές επίσημες κρατικές πολιτικές επιλογές, επηρεάστηκαν από συλλογικές ενέργειες μιας ιδιαίτερα ενεργής κυπριακής κοινωνίας πολιτών. Θυμίζω για παράδειγμα τη συμπαράταξη της μεγάλης πλειοψηφίας της κυπριακής κοινωνίας στο πάλαι ποτέ ένδοξο δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου, που κάποιοι έσπευσαν να ενταφιάσουν στην Κρήτη

Θα μπορούσε με άνεση να ισχυριστούμε ότι η κυπριακή κοινωνία, που συνεχίζει να δρα και να συμπεριφέρεται ελληνικά, γιατί αυθεντικά ελληνική είναι η ταυτότητα της, λειτουργεί κάπως σαν «θερμόμετρο» των Αθηνών. Όποτε το εθνικό κέντρο αποφάσισε να συμπεριφερθεί στην Κύπρο όχι ως «μητριά» αλλά ως πραγματική «μητέρα» , οι Κύπριοι συνεγείρονταν και ανταπέδιδαν με το παραπάνω. Όταν πάλι η Αθήνα – έχει σημασία και τονίζεται το «Αθήνα»- φρόντιζε και έλαμπε διά της απουσίας της, έπεφτε ανάλογα και το φρόνημα και το ηθικό στη μεγαλόνησο. Οι αναμνήσεις του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου, είναι ένα πιστό παράδειγμα προς επίρρωση του παραπάνω ισχυρισμού. Ακόμα θυμόμαστε την κοσμοσυρροή στο λιμάνι της Λεμεσού, όταν μετά από πολλά πολλά χρόνια κατέπλευσαν ελληνικές φρεγάτες στης Κύπρο, και το ίδιο ακριβώς συνέβη στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» της Πάφου, όταν τα εξαφανισμένα σήμερα από τους ουρανούς της Κύπρου ελληνικά φτερά, τη δεκαετία του ΄90 έδιναν το παρόν, σε μια εποχή όπου όλοι είχαμε πιστέψει σε κάτι καλύτερο, πιο ελπιδοφόρο.

Ο λαός μας λέει, με την θυμοσοφία που τον διακρίνει, ότι «το αίμα νερό δεν γίνεται». Σε πείσμα των πολύ συγκεκριμένων ιδεολογικοπολιτικών κύκλων που επιθυμούν η Κύπρος να είναι «κάτι άλλο», ξέχωρο και μακρινό από την Ελλάδα, η Κύπρος και οι άνθρωποί της αντέχουν. Σε πείσμα των καιρών, και των «εμπόρων που την Κύπρο την μισούνε», ο Κύπριος επιμένει να σκέφτεται ελληνικά, να μιλά ελληνικά, να χορεύει ελληνικά, να συμπεριφέρεται σε όλα του σαν ατόφιος Έλληνας. Δεν είναι εύκολο κάποιον που επί χιλιετίες λειτουργεί ακριβώς όπως είναι, να τον πείσεις ξαφνικά ότι είναι «κάτι άλλο».

Δεν χρειάζεται να κατονομαστούν οι πολύ συγκεκριμένοι κύκλοι του νεοκυπριωτισμού, που παλεύουν να απεθνοποιήσουν την Κύπρο, ονειρευόμενοι στη θέση της μια Μάλτα ή μια Σιγκαπούρη. Όλοι γνωρίζουμε ποιοί είναι, γνωρίζουμε ποιές είναι οι ιδεολογίες που τους θρέφουν, ιδεολογίες που εν τέλει, από εμπάθεια και φανατισμό τείνουν να μεταπέσουν σε ιδεοληψίες. Και όταν οι ιδεολογίες μεταλλάσσονται σε ιδεοληψίες, γίνονται πολύ επικίνδυνες …

Η Κύπρος αντέχει και θα συνεχίσει να αντέχει. Οι διακρατικές σχέσεις πυκνώνουν και εξελίσσονται συνεχώς. Το εμπορικό ισοζύγιο διευρύνεται θεαματικά. Οι οικονομικοί δείκτες συγκλίνουν, η υιοθέτηση του ευρώ από την κυπριακή οικονομία την φέρνει εγγύτερα στην ελλαδική μέσω Βρυξελλών, δημιουργούνται νέες προϋποθέσεις και ένα εξαιρετικά φιλικό επενδυτικό κλίμα, σε πλαίσιο αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Δεν υπάρχει ελλαδικό υπουργείο που να μην έχει υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με το αντίστοιχο κυπριακό. Την ώρα αυτή που μιλούμε, πολύ πρόσφατα, στα μέσα Απριλίου, υπεγράφη πρωτόκολλο στενής συνεργασίας μεταξύ των υπουργείων υγείας των δύο κρατικών υποστάσεων του Ελληνισμού. Προβλέπονται μεταξύ άλλων κοινές δράσεις στο χώρο της υγείας μέσω και κοινοτικών ενισχύσεων καθώς και αδελφοποιήσεις νοσοκομείων της Αττικής και της Κρήτης με αντίστοιχα της Λευκωσίας και της Λεμεσού. Είναι περιττό να θυμίσω τον εξαιρετικά μεγάλο αριθμό Δήμων και από τις δύο πλευρές που έχουν αδελφοποιηθεί. Το ίδιο ευνοϊκό κλίμα διαπιστώνεται σε κάθε πεδίο οικονομικής δράσης, με αιχμή τον τουρισμό, όπου καθώς είναι γνωστό, ένας στους τρεις Κύπριους επισκέπτεται κάθε καλοκαίρι την Ελλάδα, καθιστώντας την τον πλέον δημοφιλή προορισμό.

Ακόμα σημαντικότερη από την όποια διακρατική συνεργασία, εξακολουθεί να παραμένει στην οπτική μου η αμφίδρομη δράση της κοινωνίας των πολιτών, η οποία διατηρεί αυτό ακριβώς το προσόν: Να μην υπόκειται σε πολιτικές μεταβολές και να διατηρεί τη δική της σταθερή δυναμική. Είναι η ισχυρότερη εγγύηση ότι οι ακατάλυτοι εθνικοί δεσμοί των Ελλήνων του μητροπολιτικού χώρου και εκείνων της Κύπρου, θα συνεχίσουν να ενισχύονται και θα παραμένουν αναλλοίωτοι και έξω από σκοπιμότητες.

Παρά την ύπουλη, αλλά ενίοτε και φανερή προσπάθεια των «γνωστών αγνώστων» να ατονίσουν και βαθμιαία να εκλείψουν οι δεσμοί αυτοί, η επιχειρούμενη απεθνοποίηση της Κύπρου, μέσα από θολές και σκοτεινές διαδικασίες, δεν πρόκειται να περάσει. Ο ελληνισμός του νησιού έχει αποδείξει την ανθεκτικότητα του μέσα σ στον τρισχιλιετή και διά πυρός και σιδήρου διάβα του. Δεν πρόκειται να αφήσουμε την Κύπρο να υποστεί εθνική ευθανασία, και πάνω από όλα δεν πρόκειται ποτέ να το δεχθεί ο αδούλωτος λαός της, που θέλει και επιμένει ελληνικά.

Κάποτε όλοι μας , εδώ στη μητρόπολη του Ελληνισμού αλλά και στην Κύπρο, ονειρευθήκαμε « κάτι άλλο»: Αυτό που όπως προανέφερα, υπεγράφη δυό φορές από τους Έλληνες της Κύπρου, την πρώτη με μελάνι και τη δεύτερη με αίμα. Αφού αυτό το κάτι , και μιλάω βεβαίως για την ΕΝΩΣΗ της Κύπρου με την υπόλοιπη Ελλάδα, δεν μπορέσαμε να το πετύχουμε, ας το κρατήσουμε τουλάχιστον καλά φυλαγμένο στα πιο βαθιά συρτάρια της μνήμης μας, παρακαταθήκη για τους επόμενους. Και εμείς, αυτό που τώρα οφείλουμε να κάνουμε, καθημερινά ως μονάδες αλλά και συλλογικά μέσα από τις κοινές μας δράσεις, ακόμη και μέσα από την καθημερινότητά μας, είναι να αγωνιζόμαστε προς ενίσχυση των ελλαδοκυπριακών δεσμών. Αδιάκοπα, αδιάλειπτα, με πάθος. Αυτό εξάλλου θα πιστοποιήσει για μας ότι διατηρούμε ψήγματα ενεργών πολιτών, στους δε τρίτους που ονειρεύονται «άλλα» για την Κύπρο ότι ο δρόμος τους δεν θα είναι τόσο εύκολος, διότι υπάρχει αντίσταση.

Πλάι στον αδιάκοπο αγώνα για όσα μας εκφράζουν, για όσα αγαπούμε, ας διατηρήσουμε την αισιοδοξία μας, για μια Κύπρο ελεύθερη και παραδομένη στην αυθεντική της ταυτότητα.

Έσεται ήμαρ.

Σταύρος Καρκαλέτσης,
ιστορικός & συγγραφέας
Μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων

Η Εισήγηση του κ. Ουράνιου Ιωαννίδη με θέμα «Η αποδόμηση του αξιακού μας συστήματος που επιχειρείται
μέσω του Μανιφέστου της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης στην Κύπρο»

P3150021Τις πιο πολλές φορές ή σχεδόν πάντα αντιμετωπίζουμε κάποιες προτάσεις από τα όσα λένε.

Σπάνια ή σχεδόν ποτέ δεν στεκόμαστε σ’ εκείνα που δεν λένε και επιμελώς αποκρύβουν. Στεκόμαστε στα πρόδηλα που προκαλούν επειδή είναι στο φως και δεν αγγίζουμε τα άδηλα που είναι ακόμα πιο προκλητικά επειδή κρύβονται στο σκ o τάδι και που ίσως είναι και η ουσία κάποιων προτάσεων.

Τα πρόδηλα είναι πολλές φορές το προπέτασμα καπνού για να κρυφτούν πίσω του τα άδηλα.

Τούτη η τακτική που ακολουθείται από πολλούς προτείνοντες είναι καλά διδαχθείσα σε εργαστήρια και σεμινάρια γραφής.

Όπως ως ουρά τούτης της γραφής είναι και η μέθοδος της ασάφειας, που κατ’ εμφημισμόν ονομάζεται εποικοδομητική, αντί του σαφούς ορισμού του περιεχομένου των εννοιών.

Το υπό διαπραγμάτευση μανιφέστο της δήθεν εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης είναι γραμμένο με τούτη τη μέθοδο, χωρίς όμως επιτυχία. Ακόμα και το τερατούργημα Ανάν ήταν από πλευράς γραφής καλύτερο, είτε γιατί γράφτηκε από πιο καλούς μαθητές, είτε κάτι που είναι και το πιθανότερο, γράφτηκε από τους δασκάλους της μεθόδου.

Σήμερα θεωρώ αχρείαστο να ασχοληθώ με τα όσα πρόδηλα. Το έχω κάνει κατά κόρον στο παρελθόν. Με δημοσιεύσεις, συνεντεύξεις, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης και πολλούς άλλους τρόπους.

Σήμερα θα ασχοληθώ με τα άδηλα αφού όμως μέσα σε λίγες γραμμές υπενθυμίσω τα πρόδηλα που με τα άδηλα στοχεύουν, ματαίως βέβαια, στην αποδόμηση του αξιακού μας συστήματος.

Για να ξέρουμε όμως για πιο συλλογικό κώδικα τιμής και πιο αξιακό σύστημα συζητούμε θα πρέπει να τοποθετηθώ πρώτα για την κορωνίδα του. Το αξιακό μας σύστημα περικλείεται όλο σε μια λέξη. Τη λέξη ελευθερία. Μια έννοια που ο Ελληνισμός θεοποίησε. Μια έννοια που ως θεά την τοποθέτησε πιο ψηλά από την ίδια τη ζωή. Μια αξία που την τοποθέτησε την ίδια την εθνική του σημαία, «Ελευθερία ή θάνατος», στις εννιά γραμμές της γαλανόλευκης, ένα έθνος και ένας λαός που ως κώδικα τιμής καθόρισε ότι η ζωή τελειώνει για την ελευθερία ή με την ελευθερία.

Όλα τα άλλα είναι δεύτερα. Όλα τα άλλα έπονται. Η ίδια η ειρήνη είναι αγαθό μόνο αν είναι απότοκο της ελευθερίας. Θα επανέλθω όμως σ’ αυτό.

Στα πρόδηλα λοιπόν:

Το μανιφέστο προβλέπει ιδεολογικό αναπροσανατολισμό και αναμόρφωση σκοποθεσίας. Τούτο σημαίνει με απλά λόγια ότι κάποια αν όχι όλα όσα αποτελούσαν τον ιδεολογικό προσανατολισμό της παιδείας μας θα πρέπει να αλλάξουν και οι σκοποί να αντικατασταθούν από άλλους.

Στο μανιφέστο καταγράφεται ότι ο προσανατολισμός της παιδείας μας γενικά ένα σύστημα «ελληνοκυπριακοκεντρικό, στενά εθνοκεντρικό και πολιτισμικά μονολιθικό και αγνοεί τη διαπολιτισμικότητα και την πολυπολιτισμικότητα της Κυπριακής κοινωνίας καθώς και τον εξευρωπαϊσμό και τη διεθνοποίηση της Κυπριακής εκπαίδευσης» .

Το μανιφέστο εισηγείται:

«Την απάλειψη των στενά εθνοκεντρικών, μονοπολιτισμικών και κατ’ επέκταση εθνικοδυιστικών στοιχείων».

Θέση μας είναι ότι ζητείται επιταγή εν λευκώ. Και απάντηση μας ότι δεν δίνεται τέτοια επιταγή. Γιατί τέτοια στοιχεία δεν υπάρχουν .

Το μανιφέστο εισηγείται εκτός από την απάλειψη των πιο πάνω και την προσθήκη των ακολούθων στόχων.

Εισηγείται:

«την διαπολιτισμική και πολυπολιτισμική ιδεολογία που να συνδέει τις Κυπριακές παραδόσεις με τη γνώση του πολιτισμού των άλλων».

Θα συμφωνούσαμε αν γινόταν η αναφορά πλήρης, δηλαδή «τις Κυπριακές (τοπικές), τις Ελληνικές (εθνικές) παραδόσεις και αν δεν υπήρχαν ως στόχος της παιδείας μας. Όμως υπάρχουν ως στόχος.

Εισηγείται:

«Τη διαμόρφωση ανθρώπων – πολιτών με δημοκρατικό πνεύμα, δημοκρατικές αξίες, ηθικοπολιτικές αρετές και διαθέσεις – στάσεις (όπως η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η φιλία η ανεκτικότητα, η συνεργασία, η ευαισθησία, η σωφροσύνη) και με κριτικό και ανθρώπινο νου / μυαλό / σκέψη».

Θα υπερθεματίζαμε για τη προσθήκη των στόχων αν δεν υπήρχαν. Όμως υπάρχουν . Όπως όμως υπάρχει, στόχος, ανθρώπων ελευθέρων, που δεν το περιλαμβάνει. Και Ελλήνων. Και ας μη λεχθεί πονηρά ότι η αποφυγή των Ελλήνων γίνεται επειδή είχαν υπόψη τους την ενωμένη Κύπρο του Ανάν, γιατί ακόμα κι εκεί η εκπαίδευση ήταν στις κοινότητες / κράτη. Και όχι στις Ανανικές δομές.

Εισηγείται:

«Την ενσωμάτωση των αρχών της περιεκτικής δημοκρατίας που να συμπεριλαμβάνει και την Τουρκοκυπριακή εθνοκοινότητα». Δεν θα διαφωνούσαμε αν ο ορισμός που έχει το μανιφέστο συμπίπτει με το δικό μας που με απόλυτο τρόπο εφαρμόζεται και περιλαμβάνει όλες τις θρησκευτικές κοινότητες. Και που σε ότι εξαρτάται από μας προσφέρεται και στους Τουρκοκυπρίους στις περιοχές που ελέγχει το κράτος όχι όμως στις περιοχές που ελέγχει η κατοχική δύναμη. Αν όμως η εισαγόμενη έννοια «εθνοκοινότητα» υπονοεί άλλα από τα διά του συντάγματος του 1960 κατοχυρωμένα τότε θα υπαγορεύσουμε ότι πρέπει να τροποποιηθεί το σύνταγμα πρώτα και μετά να κάνουμε νόμους που να μη είναι συμβατοί ή να είναι και αντίθετοι με αυτό. Ή έστω και να εφαρμόζουμε πολιτικές αντισυνταγματικές. Γι’ αυτό ας δοθούν οι ορισμοί για την «περιεκτική δημοκρατία» και την «εθνοκοινότητα» όπως τους εννοεί το μανιφέστο.

Εισηγείται:

«Την προώθηση της Ευρωπαϊκής Διάστασης στην Εκπαίδευση (ΕΔΕ) με έμφαση στην παιδεία του ελεύθερου δημοκρατικού πολίτη μιας ενωμένης Κύπρου, του πολίτη της νεο-Ευρωπαϊκής Ένωσης και ευρύτερα του παγκόσμιου πολίτη».

Συμφωνούμε ότι η ήδη παρούσα Ευρωπαϊκή Διάσταση στην Εκπαίδευση πρέπει να προωθηθεί αλλά θέλουμε να σημειώσουμε ότι θέλουμε να μιλούμε όχι για ενωμένη αλλά για επανενιοποιημένη Κύπρο (η διαίρεση είναι αποτέλεσμα της κατοχής) και του πολίτη της ΕΕ (Ενωμένης Ευρώπης) που θα φτάσει στην ολοκλήρωση της όπως την εννοούν οι Ευρωπαϊστές και όχι για νεο-Ευρωπαϊκή Ένωση που παραπέμπει σε λογικές Αντλαντιστών με δυτικό σύνορο την Βρεττανία και Ανατολικό την Τουρκία που δεν μας βρίσκουν σήμερα σύμφωνους αλλά που δεν θα διαφωνούσαμε με την προσέγγιση μετά την Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση (Ευρωπαϊκή Συνθήκη, κοινή εξωτερική πολιτική, Άμυνα – Ασφάλεια, Σύνορα κλπ) και υπό την ρητή προϋπόθεση ότι δεν θα μιλούμε για μια Ε.Ε. δεμένη στο άρμα των ΗΠΑ, αλλά ως τον άλλο πόλο του κόσμου.

Ο στόχος όμως είναι δοσμένος και υλοποιείται γιατί τι άλλο έχουμε όταν μιλούμε για την οικουμενική πατρίδα – γη και για την υπερεθνική πατρίδα Ευρώπη.

Εισηγείται την ενίσχυση:

«Της Ανθρωποκεντρικής / νεο-ουμανιστικής παιδείας με την πλατειά έννοια του όρου, όπου η γενική μόρφωση και η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση αποτελούν ουσιαστική ενότητα. Συναίρεση της ανθρωποκεντρικής παιδείας με την επιστημοτεχνική εκπαίδευση».

Καλωσορίζω την αναγνώριση της ύπαρξης τούτης της παιδείας που με κόπους έχουμε και συμφωνώ ότι πρέπει να ενισχυθεί. Η διατυπωμένη και υλοποιούμενη πολιτική μας όπως και σε όλη την Ενωμένη Ευρώπη περιλαμβάνεται στην αρχή του Τ.

Δηλαδή ισόρροπη προσφορά ανθρωποκεντρικής παιδείας με τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση. Με ίσες τις ευθείες του Τ. ώστε να γαλουχούμε ανθρώπους αλλά και επαγγελματίες. Ούτε στρατιές γενικά μορφωμένων ανέργων που να λιμοκτονούν ούτε αμόρφωτα εργαλεία της παραγωγικής διαδικασίας.

Εισηγείται ακόμη την ενίσχυση:

«Της απελευθερωτικής, ανθρωποκεντρικής γνώσης παιδείας και παιδαγωγίας (πέραν της κριτικής παιδαγωγικής) για την καλλιέργεια του «νου και της ψυχής» όπως έλεγαν οι αρχαίοι, για τη διαμόρφωση ανθρώπων – πολιτών με κριτική σκέψη, ευστροφία πνεύματος, αυτογνωσία, φαντασία, δημοκρατικές αρετές και διαθέσεις και «ανθρωπιά».

Το ότι γίνεται παραδοχή ότι αυτό είναι μέρος του περιεχομένου της παιδείας μας και ζητείται η ενίσχυση του μας χαροποιεί.

Τα άδηλα τώρα:

Τα άδηλα είναι εκείνα όλα που σκόπιμα δεν αναφέρονται. Που σκόπιμα απαλείφονται. Και είναι εκείνα που σε συνδυασμό με τα πρόδηλα επιδιώκουν να αποδομήσουν το αξιακό μας σύστημα.

Συνοπτικά και υπό μορφήν ρητορικών ερωτήσεων.

•  Που είναι η αναφορά στο «Δεν ξεχνώ κι αγωνίζομαι»;

•  Που είναι ο στόχος της απελευθέρωσης;

•  Που είναι η Ελευθερία ως το υπέρτατο αγαθό;

•  Που είναι η Ειρήνη ως απότοκο της ελευθερίας;

•  Που είναι η καλλιέργεια του αγωνιστικού φρονήματος;

•  Που είναι η γνώση της ιστορίας και της παράδοσης;

•  Που είναι το όραμα για Ελληνόπουλα που να μπορούν να ζουν και να διακρίνονται στην Ευρώπη και τον κόσμο όλο αντί Ευρωπαίων που να ζουν στην Κύπρο.

•  Που είναι ο πατριωτισμός και η έννοια της πατρίδας;

Και χωρίς τούτα το μόνο που μπορεί να προκύψει είναι ένας νέος, πολλοί νέοι, ένας ολόκληρος λαός άοσμος, άγευστος, άχρωμος που δεν θα ξέρει από που έρχεται, που βρίσκεται και που πάει ή πρέπει να πάει.

Ένας λαός πουρκουάς, ένας λαός κοσμοπολίτης και όχι οικουμενικός ξεκομμένος από τις ρίζες του, χωρίς ιστορία, παράδοση και ταυτότητα, χωρίς γλώσσα, ένας λαός κιμάς στη μηχανή του αλήστου μνήμης διεθνισμού και της καλπάζουσας παγκοσμιοποίησης. Ένας λαός που δεν θα έχει μέλλον. Ένας λαός που δεν θα δοκιμάζει τις αντοχές των μεγάλων του σήμερα με το να υπάρχει.

Όμως ότι κι αν κάνουν τούτο δεν θα το πετύχουν γιατί είναι οι ίδιοι όψιμα κομμάτια αν όχι προϊόντα τούτης της νέας τάξης της παγκοσμιοποίησης που διαδέχθηκε την γνωστή παλιά τάξη του διεθνισμού που αγνοούν τον Οδυσσέα Ελύτη και τον Κήπο με τις αυταπάτες γιατί δεν ήταν στην γκάμα που τους επιβαλλόταν ή τους επιτρεπόταν να διαβάζουν.

Αν διάβαζαν έστω και την παρακάτω παράγραφο θα ήξεραν ότι αυταπατώνται, ότι προς κέντρα λακτίζουν, ότι στην άμμο κτίζουν.

Γράφει λοιπόν ο Ελύτης.

«Και το πιο διασκεδαστικό καταντά να είναι ότι μήτε πήγε ο νους τους πως μετά 3000 χρόνια ο ίδιος λαός στην ίδια γη εξακολουθεί να ομιλεί την ίδια γλώσσα, με την έννοια ότι και ο λιγότερο εγγράμματος, κυρίως αυτός, εξακολουθεί να λέει τον ουρανό ουρανό και τη θάλασσα θάλασσα».

(«Τι κρίσις εθνικισμού είναι αυτή» που θάλεγε και ο ίδιος).

Αλαζόνες οι λυμεώνες της σήμερον όπως έγραψε γι’ αυτούς η Ελευθεροτυπία προ μηνών με αφορμή το γνωστό βιβλίο ιστορίας με το συνωστισμό.

Ούτε την τεχνογνωσία των προηγούμένων δεν καταδέκτηκαν να αξιοποιήσουν. Και είναι πρόσφορη. Γι’ αυτό ψάχνονται με σύγχρονες μεθόδους αφανισμού. Για μας ευτυχώς , για κείνους δυστυχώς , ατελέσφορες.

Γι’ αυτό και συνεχίζουμε να υπάρχουμε. Δεν χαθήκαμε και δεν θα χαθούμε. Για να διερωτώνται οι ιστορικοί τους γιατί δεν εξαφανιστήκαμε όπως οι Ασσύριοι, οι Σουμέριοι, οι Χετταίοι. Να ενοχλούνται γιατί υπάρχουμε.

Να δοκιμάζουμε με την παρουσία μας και μόνο τις αντοχές τους.

Μπορεί να υποφέρουμε, όπως είπε μόλις προχθές (23/2/08) ο Μίκης, ένας είναι ο Μίκης, όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες και θα παραμείνουμε Έλληνες αν δεν ξεχνάμε από πόσες δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα, όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.

Και θα λέμε στον αιώνα τον άπαντα, τον ουρανό ουρανό και τη θάλασσα θάλασσα.

Γιατί φίλες και φίλοι

Η ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζιερη του κόσμου τζι η ρωμιοσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος λείψει.

Ουράνιος Μ. Ιωαννίδης

Η Εισήγηση του κ. Φοίβου Κλόκκαρη με θέμα «Κίνδυνοι για την ασφάλεια του Ελληνισμού της Κύπρου,
λόγω της Τουρκικής κατοχής»

P3150026

Γενικά

Η ασφάλεια είναι καθοριστικός παράγων για την ύπαρξη οποιουδήποτε κράτους.

Σχετίζεται με την :

•  Ανεξαρτησία του

•  Εδαφική του ακεραιότητα

•  Άσκηση των κυριαρχικών του δικαιωμάτων

•  Κατοχύρωση των ελευθεριών του και την

•  Απρόσκοπτη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων του, εμπορικών, οικονιμικών, πολιτιστικών κ.λπ.

Για να επιτευχθεί η ασφάλεια είναι αναγκαίο να υπάρχει αμυντική ικανότητα για

την αντιμετώπιση των απειλών κατά της ασφάλειας (Στρατιωτικές, οικονομικές, δπλωματικές, ασύμμετρες κ.λπ.)

            Η αμυντική ικανότητα επιτυγχάνεται με:

•  Διάθεση αξιόπιστων Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ)

•  Συμμαχίες (Πολιτικές – Στρατιωτικές)

•  Συμμετοχή σε Οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας

Η αμυντική ικανότητα, δημιουργεί αποτροπή και συμβάλλει στη διασφάλιση της

ειρήνης.

            Σήμερα καμιά χώρα δεν μπορεί μόνη να εξασφαλισθεί από όλες τις απειλές.

Προβλήματα Ασφάλειας

Απειλές

            Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) έθεσε ως στρατηγικό στόχο την ένταξη της στην ΕΕ, είναι η βελτίωση του παράγοντα «ασφάλεια» και η μείωση του «βαθμού κινδύνου» που συναρτάται με τις απειλές που προέρχονται από:

•  Την επιθετικότητα της Τουρκίας

•  Τη Στρατηγικής σημασίας θέση της Κύπρου

•  Τη γειτνίαση της με την ασταθή περιοχή της Μ. Ανατολής

•  Το μικρό μέγεθος της Κύπρου από πλευράς εκτάσεως και δημογραφικής

      οντότητας

Σύντομη Ανάλυση Απειλών

Η επιθετικότητα της Τουρκίας και οι επεκτατικές βλέψεις της σε βάρος της Κύπρου

•  Εισέβαλε και κατέλαβε το βόρειο τμήμα της

•  Εξεδίωξε τον Ελληνικό πληθυσμό

•  Μετέφερε παράνομα Τούρκους εποίκους που αλλοίωσαν τη δημογραφική σύνθεση του

•  Παρεμποδίζει την ανεύρεση των αγνοουμένων

•  Ίδρυσε υποτελές ψευδοκράτος

•  Κατέστρεψε την πολιτιστική κληρονομιά των Ελλήνων της Κύπρου

•  Άλλαξε τα Ελληνικά τοπωνύμια

•  Εκμεταλλεύεται παράνομα τις περιουσίες των Ελλήνων της Κύπρου

•  Διατηρεί από το 1974 ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις με επιθετική διάταξη κατά των ελευθέρων εδαφών

•  Παραβιάζει συστηματικά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου με:

•  Στρατιωτικές Ασκήσεις

•  Ασκήσεις Έρευνας Διάσωσης

•  Πτήσεις Πολεμικών Αεροσκαφών

•  Διέλευση Πολεμικών πλοίων

 

Η Στρατηγικής σημασίας γεωγραφική θέση της Κύπρου που προσελκύει το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων και των γειτονικών χωρών

•  Εγγύτητα προς τις πηγές πετρελαίου και τις απολήξεις των αγωγών στην ανατολική ακτή της Μεσογείου (Τσεϊχάν, Χάϊφα)

•  Εγγύτητα προς το δρομολόγιο διακίνησης εμπορίου και πετρελαίου από τη μέση και άπω ανατολή δια του Σουέζ προς την Ευρώπη

•  Γέφυρα μεταξύ τριών ηπείρων, Ασία, Ευρώπη, Αφρική

•  Διάθεση στο έδαφος της υποδομής για:

•  Αεροναυτικές διευκολύνσεις

•  Μέσα επιτήρησης του θαλάσσιου και εναέριου χώρου

•  Μέσα παρακολούθησης επικοινωνιών

•  Ενδεχόμενη ύπαρξη υδρογονανθράκων στον υποθαλάσσιο χώρο της

Η γειτνίαση προς την ασταθή περιοχή της Μέσης Ανατολής από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές (κυρίως ασύμμετρες) κατά της ασφάλειας της Κύπρου αλλά και της ΕΕ

•  Λαθρομετανάστευση

•  Λαθρεμπόριο όπλων

•  Διακίνηση ναρκωτικών

•  Τρομοκρατία

•  Όπλα μαζικής καταστροφής

•  Οργανωμένο Έγκλημα

 

Το μικρό μέγεθος της Κύπρου από πλευράς εκτάσεως και δημογραφικής οντότητος

            Το στοιχείο αυτό έχει επιβαρυνθεί με τη διάσπαση της γεωγραφικής και εσωτερικής συνοχής της, που επέφεραν η Βρετανία με τη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων και η Τουρκία με τη κατάληψη του Βορείου τμήματος και τη δημογραφική αλλοίωση.

Ουσιαστικά στο έδαφος της Κύπρου ασκείται κυριαρχία από:

•  Την Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) στις ελεύθερες περιοχές

•  Την Τουρκία στις Κατεχόμενες περιοχές

•  Την Βρετανία στις Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)

•  Τα Ηνωμένα Έθνη (ΗΕ) στην ουδετέρα ζώνη


Αξιολόγηση

            Η σοβαρότερη απειλή είναι η επιθετικότητα της Τουρκίας και οι επεκτατικές βλέψεις της κατά της Κύπρου.

            Η Τουρκία, πέραν της Κατοχής του Β. Τμήματος της Κύπρου, της διατήρησης ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων, της δημογραφικής αλλοίωσης με παράνομη εγκατάσταση τούρκων εποίκων, τηρεί επιθετική στάση και στο διπλωματικό τομέα. Στα πλαίσια :

•  Του ΟΗΕ: Παρεμποδίζει βιώσιμη λύση του Κυπριακού και την ένταξη της Κύπρου σε οργανισμούς συλλογικής ασφάλειας (ανοικτοί ουρανοί).

•  Της ΕΕ: Δεν εκπληρεί τις υποχρεώσεις της ένατι της ΚΔ δεν την αναγνωρίζει, δεν ανοίγει τα λιμάνια και αεροδρόμια της.

•  Του ΝΑΤΟ: Παρεμποδίζει τη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ και τη διάθεση σ’ αυτή διαβαθμισμένων πληροφοριών.


Ανάλυση της Στρατιωτικής Απειλής

Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής (ΤΔΚ)

Οργάνωση

            Οι ΤΔΚ είναι οργανωμένες σε ένα Σώμα Στρατού πλήρως επανδρωμένο που περιλαμβάνει:

•  2 Μηχανοκίνητες Μεραρχίες Πεζικού

•  1 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού

•  1 Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία

•  1 Σύνταγμα Καταδρομών (ΚΔ)

•  1 Διοίκηση Πυροβολικού (ΠΒ)

•  Αναγκαία υποστήριξη Διοικητικής Μέριμνας (ΔΜ) και των έλεγχο τριών λιμανιών και δύο Αεροδρομίων

Δύναμη

            Η δύναμη των ΤΔΚ ανέρχεται σε 43,000 περίπου άνδρες και περιλαμβάνει ως κύριο οπλισμό:

•  300 άρματα μάχης

•  200 πυροβόλα

•  650 τεθωρακισμένα οχήματα

Διάταξη

            Η διάταξη των ΤΔΚ είναι επιθετική, εντεύθεν του πενταδακτύλου, σε προωθημένες θέσεις κατά μήκος της γραμμής αντιπαρατάξεως σε κατ’ εξοχήν πεδινό έδαφος που ευνοεί τη χρήση των τεθωρακισμένων.

Σύνθεση – Δύναμη – Διάταξη

            Η Σύνθεση, Δύναμη και Διάταξη των ΤΔΚ, σε συνδυασμό με την ναυτική και αεροπορική υπεροχή που διαθέτουν, τους παρέχει τη δυνατότητα να διεξαγάγουν αιφνιδιαστικά επιθετικές επιχειρήσεις κατά των ελευθέρων εδαφών ή να δημιουργήσουν θερμά επεισόδια και ελεγχόμενη στρατιωτική κρίση για να επιτύχουν πολιτικά οφέλη.

Ιδιαιτερότητες που αφορούν τη Στρατιωτική Απειλή

Αναδιοργάνωση και Εκσυγχρονισμός των μέσων των ΤΔΚ

            Παρά την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας για απομάκρυνση των ξένων στρατευμάτων (ψήφισμα 353/1974) οι ΤΔΚ όχι μόνο παρέμειναν στο νησί αλλά αναβαθμίσθηκαν, ποσοστά και ποιοτικά με εκσυγχρονισμό των οπλικών συστημάτων τους, που βελτίωσαν τις επιθετικές δυνατότητες τους:

•  2 Μεραρχίες Πεζικού και 1 Ταξιαρχία Πεζικού έγιναν μηχανοκίνητες.

•  Τα άρματα Μ48Α5Τ 1 εκσυγχορίσθηκαν σε Μ48Α5Τ 2 με δυνατότητα νυκτερινού αγώνα και βολών εν κινήσει.

•  Το πυροβολικό των 105 χιλ., αντικαταστάθηκε με αυτοκινούμενο πυροβολικό των 155 χιλ., με αυξημένο βεληνεκές ταχυκινησία και ισχύ πυρός.

Στρατιωτικές Δυνατότητες – Προθέσεις

            Είναι αναγκαίο να γίνει διάκριση μεταξύ προθέσεων και δυνατοτήτων.

            Οι προθέσεις των αντιπάλων, φιλικές ή εχθρικές μεταβάλλονται εύκολα, ενώ οι δυνατότητες (δηλαδή τί είναι φυσικά ικανός  ο αντίπαλος να πράξει) δεν μεταβάλλονται εύκολα γιατί για να αποκτηθούν απαιτούνται:

•  Μέσα

•  Χρόνος

•  Χρήμα

•  Εκπαίδευση

•  Υποδομή

•  Προσωπικό

Από πλευράς στρατιωτικής αξιολόγησης το βάρος δίδεται στις στρατιωτικές

δυνατότητες επειδή συνιστούν τη μεγαλύτερη απειλή. Αν ένας στρατός π.χ. δεν έχει πολεμική αεροπορία, δεν μπορεί να την αποκτήσει και αξιοποιήσει σε μικρό χρονικό διάστημα.

Η Τουρκία όλα αυτά τα χρόνια της κατοχής «έκτισε» στρατιωτικές δυνατότητες στη Κύπρο που απαίτησαν μέσα, προσωπικό, υποδομή, χρήμα, χρόνο, εκπαίδευση και προσπάθεια.

Αναλογία Δυνάμεων

Αναλογία στρατιωτικών δυνάμεων 3:1 παρέχει τη δυνατότητα σ’ αυτόν που τη διαθέτει να διεξαγάγει επιθετικές επιχειρήσεις.

Η Τουρκία από το 1974 διατηρεί αυτή την αναλογία παρά τη μεγάλη οικονομική επιβάρυνση, επειδή στόχος της δεν είναι η προστασία των τουρκοκυπρίων (Τ/Κ) αλλά η άσκηση πίεσης κατά των Ελλήνων της Κύπρου και οι επιθετικές βλέψεις της.

Αν ο στόχος της Τουρκίας ήταν η προστασία των Τ/Κ τότε θα διατηρούσε αναλογία 1:1 ή και μικρότερη λόγω του πλεονεκτήματος που έχει στον αέρα και τη θάλασσα.

Ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ

             Με την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ βελτιώθηκε ο παράγων «ασφάλεια» σε στρατηγικό επίπεδο δηλ. η Τουρκία είναι δύσκολο να σχεδιάσει κατάληψη της Κύπρου, ενός μέλους της ΕΕ.

            Όμως εξακολουθούν να υπάρχουν κίνδυνοι επειδή η Τουρκία εφαρμόζει τη στρατιωτική διπλωματία. Δηλαδή χρησιμοποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις ως μοχλό για να επιτυγχάνει πολιτικά οφέλη χωρίς να εμπλέκεται σε γενικευμένο πόλεμο.

            Μέσα από αυτό το πρίσμα θα πρέπει να δούμε τη παραμονή κατοχικών στρατευμάτων στη Κύπρο παρά την ένταξη μας στην ΕΕ.

            Οι κίνδυνοι εστιάζονται στην άσκηση ψυχολογικής βίας επί των Ελλήνων της Κύπρου με την παρουσία στρατευμάτων ή την πρόκληση θερμών επεισοδίων προκειμένου η Τουρκία με μοχλό πίεσης τις ΤΔΚ να επιτύχει πολιτικά οφέλη.

Σημεία Διέλευσης

            Η διάνοιξη σημείων διέλευσης το 2003 μεταξύ των κατεχομένων και των ελευθέρων εδαφών επηρέασε τον παράγοντα «ασφάλεια» στους τομείς των στρατιωτικών πληροφοριών και της κατασκοπείας, αλλά δεν επέφερε ουσιαστική μεταβολή στο στρατιωτικό περιβάλλον γιατί δεν μεταβλήθηκε η Σύνθεση η Δύναμη και η Διάταξη των ΤΔΚ.

            Δεν μεταβλήθηκαν οι στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας στη Κύπρο και επομένως δεν μεταβλήθηκε και η απειλή.

Έποικοι – Μετανάστευση

Έποικοι

            Η Τουρκία συστηματικά από το 1974, προβαίνει σε παράνομο εποικισμό του Β. Τμήματος με τη μεταφορά Τούρκων εποίκων κατά παράβαση της Συνθήκης της Γενεύης 1949.

            Ξερίζωσε τον Ελληνικό πληθυσμό 180,000, παρεμποδίζει την επιστροφή στις εστίες του και εκμεταλλεύεται συστηματικά τις περιουσίες του.

            Εξανάγκασε σε συρρίκνωση του Τουρκοκύπριους που αριθμούσαν το 1974, 118,000 έναντι 180,000 Τούρκων εποίκων  στους οποίους θα πρέπει να προστεθούν 43,000 Τούρκοι στρατιώτες. Ήδη η Τουρκία πιέζει για να δοθεί «ιθαγένεια» σε άλλους 50,000 εποίκους. Με τη δημογραφική αλλοίωση η Τουρκία στοχεύει :

•  Στην παρεμπόδιση επιστροφής των Ελλήνων της Κύπρου

•  Στο περιορισμό του ρόλου των Τ/Κ

•  Στην εδραίωση της στρατιωτικής κατοχής

•  Στην τουρκοποίηση των Κατεχομένων

•  Στην εξίσωση του Ελληνικού και Τουρκικού στοιχείου στο νησί

Μετανάστευση

            Το πρόβλημα του εποικισμού στο Β. Τμήμα πρέπει να συνδυασθεί και με τον αυξημένο αριθμό μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές σε ποσοστό, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα στις χώρες της ΕΕ, σε σχέση με την αναλογία του πληθυσμού. Ήτοι 18% έναντι 8% του Ευρωπαϊκού μέσου όρου.

            Η συνεχής αύξηση των εποίκων στο Β. Τμήμα σε συνδυασμό με την αύξηση των μεταναστών στο Ν. Τμήμα, την υπογεννητικότητα των Ελλήνων και το αυξημένο ποσοστό τεκνοποίησης των μουσουλμάνων, οδηγεί σε:

•  Εκτουρκισμό των κατεχομένων

•  Επικίνδυνη αλλαγή της κοινωνικής συνοχής στις ελεύθερες περιοχές

•  Πληθυσμιακή συρρίκνωση του Ελληνισμού με σοβαρές συνέπειες στην επιβίωση του.

Η ΕΕ αντιμετωπίζει πρόβλημα μεταναστευτικού ρεύματος. Περίπου 4

εκατομμύρια αλλοδαποί αναμένουν να εισέλθουν στην ΕΕ νόμιμα ή παράνομα.

            Η Τουρκία εκμεταλλεύεται και καθοδηγεί τη λαθρομετανάστευση, στα πλαίσια της στρατηγικής της για αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης στη Κύπρο και το Αιγαίο.

            Το μεγαλύτερο μέρος των λαθρομεταναστών που διοχετεύονται στις ελεύθερες περιοχές προέρχονται από τα κατεχόμενα μέσω Τουρκίας ή Συρίας. Κάθε χρόνο εισέρχονται περίπου 4000 λαθρομετανάστες από τα κατεχόμενα. Είναι μια νέα μορφή εισβολής.

Θέματα Ασφάλειας στο Σχέδιο Ανάν

            Κρίθηκε σκόπιμο να αναπτυχθεί αυτό το θέμα, όχι για να ανατρέχουμε στο παρελθόν, αλλά επειδή από τις συνομιλίες γι’ αυτό το σχέδιο.

•  Διαπιστώθηκαν οι επιδιώξεις της Άγκυρας

•  Εξήχθησαν χρήσιμα συμπεράσματα για τις μελλοντικές συνομιλίες προς επίλυση του Κυπριακού

Τα θέματα ασφάλειας ήσαν άκρως επιβαρυντικά για τον Ελληνισμό της Κύπρου.

Η φιλοσοφία του σχεδίόυ ικανοποιούσε τις απαιτήσεις της Τουρκίας και Αγγλίας. Στόχευε σε τέσσερεις βασικούς άξονες.

(1) Ενίσχυση του ρόλου κηδεμονίας των εγγυητριών δυνάμεων.

(2) Αφαίρεση από τη Κύπρο της δυνατότητας να ασκεί κυριαρχία και να

                 εξασφαλίζει συνθήκες ασφάλειας.

(3) Μακρά μεταβατική περίοδος εφαρμογής του σχεδίου, εξάρτηση από

την πορεία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, έλλειψη εγγυήσεων

υλοποίησης του σχεδίου.

(4) Νομιμοποίηση και συνέχιση του παράνομου εποικισμού.

Κηδεμονία

            Στο Σχέδιο Ανάν διετηρείτο βασικά το ίδιο σύστημα ασφάλειας των συνθηκών εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960 με περαιτέρω διεύρυνση των επεμβατικών δικαιωμάτων των εγγυητριών Δυνάμεων.

            Το επίμαχο θέμα της μονομερούς επέμβασης των εγγυητριών δυνάμεων όχι μόνο δεν καταργείται, αλλά διευρύνεται με δυνατότητα επέμβασης όχι μόνο στο κοινό κράτος αλλά και στις συνιστώσες πολιτείες.

            Πέραν τούτου τίθεται η δέσμευση όπως η συμμετοχή της Κύπρου σε ΚΕΠΠΑ πραγματοποιείται μόνο στο βαθμό που δεν θα επηρεάζει διατάξεις των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας.

            Οι συνθήκες όχι μόνο δεν προστάτευσαν την ΚΔ αλλά λειτούργησαν καταστροφικά, με την εγγυήτρια δύναμη Τουρκία να εισβάλλει στρατιωτικά και να κατέχει παράνομα επί 34 χρόνια το Β. Τμήμα της Κύπρου.

            Νομικοί υποστηρίζουν ότι οι διατάξεις των εν λόγω συνθηκών δεν συνάδουν προς το διεθνές δίκαιο και την υπόσταση ενός ανεξάρτητου κράτους π.χ. το άρθρο IV της συνθήκης εγγυήσεως περί μονομερούς επεμβάσεως δεν συνάδει προς το άρθρο 2 (4) του καταστατικού χάρτη των ΗΕ που απαγορεύει την απειλή ή χρήση βίας.

            Η Ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ ως ισότιμο μέλος με τα άλλα κράτη μέλη δεν δικαιολογεί τη διατήρηση αναχρονιστικών συνθηκών. Είναι αντιφατικό να συμμετέχει η Κύπρος στη ΚΕΠΠΑ και δύο άλλα μέλη της ΕΕ και ένα μή μέλος να εγγυώνται την ανεξαρτησία της, να διατηρούν στρατεύματα στο έδαφος της και να έχουν επεμβατικά δικαιώματα.

            Οι συνθήκες εγγυήσεως και συμμαχίας 1960 λειτούργησαν ουσιαστικά ως μοχλός υλοποίησης των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου.

            Αυτές επικαλέσθηκε η Τουρκία το 1964 και 1974 για τις επεμβάσεις της.

            Και αν ακόμα αποδεχθούμε την ερμηνεία που δίδει η Τουρκία στο άρθρο IV της συνθήκης εγγυήσεως ότι δηλ. της παρέχει το δικαίωμα μονομερούς στρατιωτικής επεμβάσεως, εκείνο που σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει είναι το σκοπό της στρατιωτικής της επέμβασης. Το άρθρο IV καθορίζει ρητά ότι οποιαδήποτε ενέργεια θα έχει ως αποκλειστικό σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης.

            «Guaranteeing Powers, reserve the right, to take action with the sole aim of re-establishing the state of affairs created by the present Treaty».

            Η Τουρκία με την εισβολή του 1974, με αφορμή το πραξικόπημα όχι μόνο δεν αποκατέστησε τη συνταγματική τάξη αλλά παρέμεινε στη Κύπρο ως κατοχική δύναμη εδώ και 34 χρόνια.

            Οι Συνομιλίες για το σχέδιο Αναν απεκάλυψαν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η εμμονή της Τουρκίας για διατήρηση των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας δεν αποσκοπούσε στην ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων αλλά στην εξυπηρέτηση του στρατηγικού στόχου της για πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.

            Οι προσπάθειες για κάποιες βελτιώσεις των Συνθηκών συνάντησε την απόλυτη άρνηση της Τουρκίας που δεν αποδέχθηκε ούτε στοιχειώδεις όρους που πρότεινε η πλευρά μας ήτοι:

•  Οποιαδήποτε επέμβαση των Εγγυητριών Δυνάμεων να προϋποθέτει την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

•  Το δικαίωμα επέμβασης να περιορίζεται στη συνιστώσα πολιτεία στην οποία σταθμεύει το κάθε απόσπασμα.

Τα ΗΕ στα πλαίσια του επιδιαιτητικού ρόλου τους υιοθέτησαν την άποψη των

Τούρκων.

Αδυναμία Άσκησης Κυριαρχίας

            Το νέο υπο σύσταση κράτος δεν θα είχε τη δυνατότητα και τα μέσα να:

•  Ασκεί τα κυριαρχικά του δικαιώματα

•  Διασφαλίζει συνθήκες ασφάλειας για το λαό του

•  Συμμετέχει στη ΚΕΠΠΑ

Το σχέδιο περιελάμβανε αρνητικές δεσμεύσεις και διατάξεις σε ότι αφορά:

•  Τα Στρατεύματα

•  Τη ΚΕΠΠΑ

•  Τις Βρετανικές Βάσεις

•  Την επέκταση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Τουρκίας σε βάρος

 της Κύπρου

(1) Στρατεύματα

            Θα διελύετο η Εθνική Φρουρά και οι Τουρκοκυπριακές δυνάμεις, θα εκαταργείτο ο Κυπριακός στρατός.

            Θα εκαταργείτο το τριμερές στρατηγείο που επροβλέπετο από τη συνθήκη συμμαχίας.

            Οι στρατιωτικές δυνάμεις Τουρκίας και Ελλάδος στη Κύπρο θα εδιαμορφώνοντο μέχρι 6000 άνδρες το κάθε απόσπασμα και θα εμειώνετο σταδιακά η δύναμη τους σε 14 χρόνια (μέχρι 2018), σε 950 Έλληνες και 650 Τούρκους, που προβλέπονται από τη συνθήκη συμμαχίας 1960.

            Η Κύπρος ουσιαστικά θα εστερείτο του δικαιώματος της αυτοάμυνας και της διάθεσης ιδίων Ενόπλων Δυνάμεων. Θα ήταν το πρώτο μέλος του ΟΗΕ, που θα εστερείτο αυτό το δικαίωμα.

            Η διάταξη αυτή κατά τη γνώμη μου έρχεται σε αντίθεση με:

            (1) Το καταστατικό χάρτη των ΗΕ (άρθρο 51)

            (2) Προς τα άρθρα 1 και 14 του Συντάγματος της Ενωμένης Κυπριακής Δημοκρατίας του σχεδίου Αναν που καθορίζουν ότι η Κύπρος είναι κυρίαρχο Κράτος και το κοινό κράτος έχει την αρμοδιότητα της αμυντικής πολιτικής

            (3) Προς το ευρωπαϊκό κεκτημένο που παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να συμμετέχουν στη ΚΕΠΠΑ με αμυντικό δυναμικό.

            Αναμφισβήτητα οι ένοπλες Δυνάμεις είναι το σημαντικότερο μέσο ενός κράτους για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και την προστασία των εθνικών του συμφερόντων.

Ξένα Στρατιωτικά Αποσπάσματα

            Λόγω εμμονής της Τουρκίας, καθορίσθηκε να έχουν πολύ μεγάλη δύναμη, ήτοι μέχρι 6000 άνδρες.

            Επίσης πολύ μεγάλο ήταν και το χρονικό διάστημα των 14 χρόνων (μέχρι το 2018) για τη μείωση τους από 6000 άνδρες σε 950Ε και 650Τ.

            Η μικρή δύναμη που θα παρέμενε (950Ε, 650Τ ουσιαστικά στα επίπεδα της Συνθήκης Συμμαχίας του 1960) θα εξακολουθούσε να αποτελεί σοβαρή απειλή για την ασφάλεια της Κύπρου επειδή:

            (1) Οι αεροναυτικές βάσεις της Τουρκίας, είναι εγγύς της Κύπρου, με δυνατότητα ταχείας μεταφοράς δυνάμεων.

            (2) Η Τουρκία θα διατηρούσε το δικαίωμα της μονομερούς επέμβασης (Άρθρο IV Συνθήκης Εγγυήσεων).

            (3) Το Κυπριακό κράτος δεν θα είχε δικές του ΕΔ και θα ήταν ουσιαστικά ανοχύρωτη πολιτεία.

            (4) Στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι ο στρατιωτικός και πολιτικός έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου.

            Στις 20.4.2005 ο αρχηγός των ΕΔ της Τουρκίας Στρατηγός Οζκιόκ δήλωνε ότι η χώρα του αποκλείεται να δεχθεί λύση του Κυπριακού, που δεν θα εξασφαλίζει «Την Πολιτική και στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στη Κύπρου».

Στρατόπεδα και Πεδία Ασκήσεων των Αποσπασμάτων

            Επροβλέποντο 6 στρατόπεδα και 3 πεδία ασκήσεων σε κάθε απόσπασμα (Συνολικά 12+6).

            Εδημιουργείτο σοβαρό πρόβλημα με την έκταση τους. Η Τουρκία απαιτούσε τεράστιες εκτάσεις, και επειδή δεν επήλθε συμφωνία, καθορίσθηκε όπως η έκταση τους συμφωνηθεί μετά τη λύση, με διαβουλεύσεις του κοινού κράτους με τις συνιστώσες Πολιτείες.

            Πέραν των στρατοπέδων και πεδίων ασκήσεων εδημιουργείτο σοβαρό πρόβλημα και με τους χώρους πέριξ των στρατοπέδων. Οι χώροι αυτοί εχαρακτηρίζοντο ως χώροι εκπαιδεύσεως, αλλά δεν επροσδιορίζετο η έκταση τους. Ούτε έγινε αποδεκτό αίτημα της πλευράς μας να προσδιορισθεί η έκταση τους.

            Η διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με το δικαίωμα των συνιστωσών πολιτειών να δεσμεύουν εκτάσεις με καταβολή αποζημιώσεων για στρατιωτικούς σκοπούς θα είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην επιστροφή εδαφών στους Ε/Κ.

 

Υπαγωγή / Σχεδίαση Αποσπασμάτων

            Θα είχαν  απ’ ευθείας υπαγωγή στη χώρα τους.

            Καταργείτο το Τριμερές Στρατηγείο υπεύθυνο για τη σχεδίαση της άμυνας και η τριυπουργική επιτροπή υπεύθυνη για την πολιτική κατεύθυνση προς το τριμερές Στρατηγείο.

            Το Κοινό Κράτος ενώ είχε την αρμοδιότητα της αμυντικής πολιτικής (άρθρο 14 του Συντάγματος του Ομόσπονδου Κράτους) δεν θα είχε τη δυνατότητα να την ασκήσει, επειδή δεν θα είχε τα μέσα και τον τρόπο άσκησης (δεν θα είχε ΕΔ και επιτελείο) ούτε τον πολιτικό έλεγχο των στρατιωτικών αποσπασμάτων, που ήσαν υπεύθυνα για την άμυνα της Κύπρου.

            Τα αποσπάσματα θα σχεδίαζαν την άμυνα της Κύπρου χωρίς πολιτική κατεύθυνση από την Κύπρο αλλά από τις χώρες τους. Δεν θα πληροφορούσαν τη Κύπρο για τις δραστηριότητες τους, τα σχέδια την εκπαίδευση και τις μετακινήσεις.

            Ειδικά για τις μετακινήσεις θα ενημέρωναν τα ΗΕ και θα γινόταν και αλληλοενημέρωση των αποσπασμάτων.

            Αίτημα της πλευράς μας να ενημερώνεται και το Κυπριακό κράτος δεν έγινε αποδεκτό.

 

Σύνθεση των Αποσπασμάτων

            Τα ξένα στρατιωτικά αποσπάσματα που ανελάμβαναν την ασφάλεια της Κύπρου, στα πλαίσια της συνθήκης συμμαχίας περιελάμβαναν μόνο Δυνάμεις Ξηράς. Δεν περιελάμβαναν δυνάμεις ναυτικού και αεροπορίας.

            Από στρατιωτική άποψη η προστασία ενός νησιωτικού χώρου από απειλές απαιτεί και τη διάθεση ναυτικού και αεροπορίας.

            Με βάση το σχέδιο Αναν, μόνο η Βρετανία θα είχε το δικαίωμα διάθεσης αεροναυτικών δυνάμεων στο νησί, η οποία ως γνωστό δεν συμμετέχει στη συνθήκη συμμαχίας (συντάχθηκε για να προστατεύσει τη Κύπρο από εσωτερικές και εξωτερικές απειλές).

            Εκτιμάται ότι με το σχέδιο επεδιώκετο αποκλεισμός  της Κύπρου και Ελλάδος από τη διάθεση αεροναυτικών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Τουρκία δεν θα επηρεάζετο ουσιαστικά γιατί έχει αεροναυτικές βάσεις πλησίον της Κύπρου στην Αν. Μεσόγειο.

            Επισημαίνεται ότι η δυνατότητα διάθεσης αεροναυτικών δυνάμεων στη Κύπρο, αποτελεί βασικό συντελεστή της Στρατηγικής σημασίας της επειδή κυρίως με αεροναυτικές δυνάμεις:

•  Επιτυγχάνεται ο έλεγχος της διακίνησης του εμπορίου και του πετρελαίου και

•  Η αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών.

(2) ΚΕΠΠΑ

            Υπήρχε δέσμευση :

•  Να διαθέτει η Κύπρος το έδαφος της για διεξαγωγή Διεθνών στρατιωτικών επιχειρήσεων, μόνο με έγκριση της Ελλάδος και Τουρκίας και

•  Να συμμετέχει η Κύπρος στη ΚΕΠΠΑ μόνο στο βαθμό που δεν θα επηρεάζοντο διατάξεις των συνθηκών εγγυήσεως και συμμαχίας.

Η δέσμευση αυτή θα είχε ως συνέπεια:

•  Να στερηθεί η Κύπρος βασικό κυριαρχικό της δικαίωμα και

•  Να αδρανοποιηθεί η δυνατότητα εκμετάλλευσης των πλεονεκτημάτων που παρέχει η στρατηγικής σημασίας θέση της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο (λιμάνια, αεροδρόμια, μέσα επιτήρησης κ.λπ.)

 

(3) Βρετανικές Βάσεις (ΒΒ)

            Το σχέδιο ικανοποιούσε τις απαιτήσεις της Βρετανίας σε βάρος της Κ.Δ. δεδομένου ότι προνοούσε:

•  Επαναχάραξη, με συμμετοχή μόνο ενός βρετανού εμπειρογνώμονα, των θαλασσίων ζωνών όπου η Κύπρος δεν θα διεκδικούσε χωρικά ύδατα

•  Δικαιώματα στα βρετανικά σκάφη να διακινούνται στο θαλάσσιο χώρο των ΒΒ για «οποιοδήποτε σκοπό».

•  Δέσμευση της Κύπρου να μήν έχει δικαίωμα πρόσβασης σε διεθνές δικαστήριο ή τρίτο μέρος για διευθέτηση οποιασδήποτε διαφοράς προέκυπτε στην ερμηνεία του συμπληρωματικού πρωτοκόλλου για τις ΒΒ που θα ενσωματώνετο στη συνθήκη εγκαθίδρυσης.

Εκτιμάται ότι οι διατάξεις για τις ΒΒ είχαν ως στόχο να διαιωνίσουν και

νομιμοποιήσουν με τη ψήφο του λαού το καθεστώς των ΒΒ, που ως γνωστό είναι κατάλοιπο της αποικιοκρατίας, και να εκμεταλλευθεί η Βρετανία τον θαλάσσιο χώρο της Κύπρου προς ίδιο όφελος.

 

(4) Επέκταση των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων της Τουρκίας σε Βάρος της Κύπρου

            Με το σχέδιο ετίθετο περιορισμός σε κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου προς όφελος της Τουρκίας σε ότι αφορά το θαλάσσιο και εναέριο χώρο.

            Είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι σε όλα τα προηγούμενα σχέδια λύσης του Γ.Γ. των ΗΕ, πλην του τελευταίου που τέθηκε σε ψηφοφορία υπήρχε η διάταξη ότι:

            «Η Κύπρος εδεσμεύετο να λαμβάνει υπόψη τα ζωτικά συμφέροντα και τις έννομες ανησυχίες των γειτονικών κρατών στα κείμενα της νομοθεσίας της για την υφαλοκρηπίδα και τις θαλάσσιες ζώνες, τον εναέριο χώρο και τη ναυσιπλοΐα.

            Στο τελευταίο σχέδιο (5 ο ) που τέθηκε στο Δημοψήφισμα απαλείφθηκε αυτή η διάταξη, πλην όμως στη πράξη τέθηκε σε εφαρμογή αφού τα ΗΕ στα πλαίσια του επιδιαιτητικού ρόλου τους, υιοθετούσαν τις Τουρκικές απόψεις όταν υπήρχαν διαφορές με τις δικές μας.

            Συγκεκριμένα ενσωματώθηκαν στο σχέδιο παρά τη δική μας αρνητική θέση:

•  Τρεις συμφωνίες του ψευδοκράτους με τη Τουρκία για την έρευνα-Διάσωση

και την ασφάλεια ακτών που παρείχαν δικαίωμα αεροναυτικής παρουσίας της Τουρκίας στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου χωρίς να απαιτείται έγκριση του κοινού κράτους.

•  Διάταξη που παρείχε το δικαίωμα σε κάθε συνιστώσα πολιτεία να έχει το δικό

της Κέντρο Έρευνας Διάσωσης για ατυχήματα στον αέρα και τη θάλασσα (γεγονός που αντίκειται προς τις διατάξεις των Διεθνών Οργανισμών ICAO , IMO ).

            Δεν ενσωματώθηκαν κατ’ απαίτηση της Τουρκίας Συνθήκες που υιοθέτησε η ΚΔ και νόμοι που ψήφισε για την εξυπηρέτηση των ζωτικών συμφερόντων της στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο. Συγκεκριμένα δεν ενσωματώθηκαν:

•  Η Συμφωνία οριοθέτησης της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης μεταξύ

Κύπρου – Αιγύπτου.

•  Η νομοθεσία της ΚΔ που αφορούσε τις θαλάσσιες ζώνες (Συνορεύουσα

Ζώνη, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) και την υφαλοκρηπίδα.

•  Η Συνθήκη του Μοντρέ για τη ναυσιπλοΐα

Οι θέσεις  της Τουρκικής πλευράς υιοθετήθηκαν από τα ΗΕ στα πλαίσια του

δικαιώματος που τους δόθηκε να έχουν επιδιαιτητικό ρόλο και οι αποφάσεις τους να είναι τελεσίδικες.

Μακρά Μεταβατική Περίοδος Εφαρμογής του Σχεδίου, Εξάρτηση από την Ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ, έλλειψη εγγυήσεων υλοποίηση του Σχεδίου

            Το σχέδιο προέβλεπε :

•  Μακρά μεταβατική περίοδο

•  Εξάρτηση της εφαρμογής του από την πορεία ένταξης της Τουρκίας

      στην ΕΕ

•  Έλλειψη εγγυήσεων και μηχανισμών εφαρμογής των διατάξεων του

      σχεδίου

Τούτο είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία κλίματος ανασφάλειας.

Μεταβατική Περίοδος

            Η μεταβατική περίοδος θα διαρκούσε 19 χρόνια.

•  Απόδοση εδαφών σε 3 ½ χρόνια

•  Επανάκτηση περιουσιών σε 5 χρόνια

•  Ολοκλήρωση Επιστροφής Προσφύγων σε 19 χρόνια

•  Μείωση Δύναμης Τουρκικών Στρατευμάτων σε 14 χρόνια

•  ­6000 άνδρες μέχρι 2011

•  3000 άνδρες μέχρι 2018 ή Ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ

•  950Ε / 650Τ μετά το 2018 (εσαεί)

Τα προς επιστροφή εδάφη θα εδιοικούντο για μια ενδιάμεση περίοδο από την Τ/Κ

πολιτεία.

Εγγυήσεις

            Δεν υπήρχαν επαρκείς εγγυήσεις και μηχανισμός εφαρμογής των διατάξεων ου σχεδίου.

            Η αποστολή της Ειρηνευτικής Δύναμης (ΕΔ) συνίστατο σε «Επιτήρηση». Δηλαδή δεν είχε την ευθύνη για την επιβολή του νόμου και της τάξης. Δεν ήταν υπο το Κεφάλαιο 7 του Καταστατικού Χάρτη των ΗΕ.

            Είναι γνωστό ότι η Τουρκία δεν τηρεί συμφωνίες με πρόσφατο παράδειγμα τη συμφωνία της Τρίτης Βιέννης 1975, που είχε ως αποτέλεσμα τον εκτοπισμό και εξόντωση των εγκλωβισμένων μας στη Καρπασία.

Ομηρία

            Το σχέδιο περιελάμβανε διατάξεις που έθεταν τη Κύπρο υπο την ομηρία της Τουρκίας.

•  Η Κύπρος υπεχρεούτο να υποστηρίζει την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ

•  Η μείωση της Δύναμης των ξένων στρατιωτικών αποσπασμάτων από 6000 σε 3000 θα επραγματοποιείτο μετά την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ ή μέχρι το 2018.

•  Η Κύπρος, θα είχε δικαίωμα χωρίς καμία δέσμευση να διαθέτει το έδαφος της για Διεθνείς Στρατιωτικές επιχειρήσεις μόνο μετά την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

•  Η Κύπρος υπεχρεούτο να έχει φιλικές σχέσεις με Ελλάδα και Τουρκία (Άρθρο 1 θεμελιώδους Συμφωνίας).

4. Εποικισμός

            Με το σχέδιο επροβλέπετο να δοθεί Κυπριακή Υπηκοότητα σε 45,000 παράνομους εποίκους και καθεστώς νόμιμης παραμονής σε 20,000 εποίκους με προοπτική να λάβουν υπηκοότητα σε 4 χρόνια.

            Ουσιαστικά θα παρέμεναν και ενομιμοποιούντο 65000 έποικοι.

            Πέραν τούτου επετράπει σε όλους τους εποίκους, που αποτελούν πλειοψηφία στους εκλογικούς Καταλόγους της «ΤΔΒΚ» να ψηφίσουν στο δημοψήφισμα κατά παράβαση των αρχών του διεθνούς δικαίου.

            Με τις διατάξεις του σχεδίου παρείχετο δυνατότητα ροής Τούρκων από τη Τουρκία στη Κύπρο.

            Στην πραγματικότητα δεν θα αποχωρούσε κανένας έποικος όπως δήλωσαν ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερτογάν στη Λουκέρνη και ο Ελβετός νομικός σύμβουλος του Ντεσότο, Πφίρτερ στη Κωνσταντινούπολη.

            Με τη δημογραφική αλλοίωση των κατεχομένων και την απαίτηση της Τουρκίας να λάβουν μέρος στο δημοψήφισμα οι παράνομοι έποικοι πέτυχε να περιορίσει το ρόλο των Τουρκοκυπρίων ώστε το κυρίαρχο ρόλο να διαδραματίζουν οι έποικοι οι οποίοι θα εκτελούσαν τις βουλές της Τουρκίας. Απώτερος στόχος ο πλήρης εκτουρκισμός των κατεχομένων και η παρεμπόδιση επιστροφής των Ελλήνων νομίμων κατοίκων.

Επιδιώξεις της Τουρκίας

            Με βάση την εμπειρία των συνομιλιών για τα θέματα ασφάλειας για λύση του Κυπριακού προβλήματος κατεδείχθει ότι η Τουρκία επιδιώκει:

•  Ενίσχυση των επεμβατικών δικαιωμάτων της στη Κύπρο μέσω τροποποιήσεων των Συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας (Διεύρυνση του δικαιώματος μονομερούς επέμβασης, στρατιωτική παρουσία)

•  Επέκταση σε βάρος της Κύπρου, των Κυριαρχικών δικαιωμάτων της στο θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κύπρου με ρυθμίσεις ευνοϊκές γι’ αυτήν σε ότι αφορά τις θαλάσσιες ζώνες, υφαλοκρηπίδα, έρευνα – διάσωση ναυσιπλοΐα και αεροπλοΐα.

•  Πλήρη αφοπλισμό της Κύπρου με διατάξεις που αφορούσαν την αποστρατικοποίηση του νησιού. Η αποστρατικοποίηση θα είχε εφαρμογή μόνο για τις δυνάμεις της Κύπρου. Όλες οι άλλες χώρες θα είχαν στρατεύματα στο νησί.

•  Εξάρτηση της λύσης του Κυπριακού, από την πορεία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ με διατάξεις που:

•  Συνέδεαν τη συμμετοχή της Κύπρου στη ΚΕΠΠΑ και τη μείωση των στρατευμάτων, με την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

•  Προέβλεπαν μακρά μεταβατική περίοδο εφαρμογής του σχεδίου (επιστροφής εδαφών, προσφύγων κ.λπ.), κατά την οποία θα εδέσποζε ο επικυρίαρχος ρόλος της Τουρκίας, η οποία θα υλοποιούσε τις προβλέψεις του σχεδίου, σύμφωνα με τη πρόοδο της διαδικασίας ένταξης της στην ΕΕ.

•  Νομιμοποίηση και συνέχιση του εποικισμού στο Βόρειο Τμήμα της Κύπρου με στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την Τουρκοποίηση του (Συρρίκνωση Τ/Κ – Παρεμπόδιση Επιστροφής Ελλήνων)

•  Αυτονομία της συνιστώσας Τ/Κ πολιτείας στο βαθμό που:

•  Δεν θα ήταν ένα πλήρως ανεξάρτητο κράτος

•  Θα είχε υποτυπώδη εξάρτηση από το κοινό κράτος

•  Θα είχε πλήρη εξάρτηση από τη Τουρκία.

Συμπεράσματα

Γενικά

            Ο παράγων ασφάλεια  είναι καθοριστικής σημασίας για την επιβίωση του Ελληνισμού της Κύπρου σ’ αυτή εδώ την άκρη της Ανατολικής Μεσογείου.

Κίνδυνοι

            Οι σοβαρότεροι κίνδυνοι για την ασφάλεια του είναι η συνεχιζόμενη κατοχή και στρατιωτική απειλή της Τουρκίας και η δημογραφική αλλοίωση.

            Η στρατιωτική απειλή στοχεύει στην άσκηση ψυχολογικής βίας κατά του Ελληνισμού της Κύπρου, προκειμένου να αποδεχθεί λύση του Κυπριακού που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας.

            Η ψυχολογική βία ασκείται με την παρουσία ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής με επιθετική διάταξη και με τον διαρκή φόβο πρόκλησης θερμών επεισοδίων και στρατιωτικής κρίσης, εφόσον η Τουρκία κρίνει ότι υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις που θα εξυπηρετήσουν τους πολιτικούς στόχους της. Δηλαδή οι ΤΔΚ επικρέμμονται ως Δαμόκλειος σπάθη επι της κεφαλής του Ελληνισμού της Κύπρου.

            Η δημογραφική αλλοίωση, με την ροή εποίκων στο Βορρά και λαθρομεταναστών στο νότο που διοχετεύει η Τουρκία στοχεύει:

•  Στον εκτουρκισμό των Κατεχομένων

•  Την παρεμπόδιση επιστροφής των Ελλήνων νομίμων κατοίκων στις εστίες τους

•  Τη συρρίκνωση των Τουρκοκυπρίων

•  Την εξίσωση του Ελληνικού και Τουρκικού στοιχείου στη Κύπρο και

•  Την σε βάθος χρόνου συρρίκνωση του Ελληνισμού σε μειοψηφία στο νησί.

Παρούσα Κατάσταση

            Η παρούσα κατάσταση στη Κύπρο, λόγω των τετελεσμένων της κατοχής είναι ολέθρια:

•  Κατοχικές Δυνάμεις (43,000, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650τθ)

•  Εποικισμός (180,000 έποικοι)

•  Εξόντωση Εγκλωβισμένων

•  Παρεμπόδιση επιστροφής των Ελλήνων νομίμων κατοίκων στις εστίες τους

•  Ανεξέλεγκτη εκμετάλλευση των περιουσιών τους

•  Παρεμπόδιση ανεύρεσης αγνοουμένων

•  Καταστροφή της θρησκευτικής και πολιτικής κληρονομιάς

•  Αλλαγή Ελληνικών τοπωνυμίων

•  Προσπάθεια αναβάθμισης του ψευδοκράτους

•  Διοχέτευση λαθρομεταναστών από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές και αυξημένη ροή μεταναστών. (4000 λαθρομετανάστες ετησίως από τα κατεχόμενα, 18% ποσοστό μεταναστών στις ελεύθερες περιοχές)

Η συνέχιση της παρούσας κατάστασης συμβάλλει στη περαιτέρω παγίωση των

τετελεσμένων και εξυπηρετεί τις επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου. E ίναι γνωστά τα ιστορικά γεγονότα της Αλεξανδρέτας, της Ίμβρου και Τενέδου αλλά και η τύχη των εγκλωβισμένων της Καρπασίας, που το 1975 ήσαν 12000 και σήμερα είναι 200.

Είναι αναγκαίο :

•  Να εξαναγκασθεί η Τουρκία να συγκατανεύσει σε λύση που εξασφαλίζει:

•  Τις δημοκρατικές αρχές

•  Τα ανθρώπινα δικαιώματα

•  Τα θέματα ασφάλειας

•  Να ληφθούν ριζικά μέτρα για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης και μετανάστευσης στις ελεύθερες περιοχές.

Εμπειρία Συνομιλιών

            Από την εμπειρία των συνομιλιών για τα θέματα Ασφάλειας στο σχέδιο Αναν, εξήχθησαν χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον. Συγκεκριμένα :

•  Οι πρόνοιες του σχεδίου ικανοποιούσαν τις απαιτήσεις της Τουρκίας και Αγγλίας σε βάρος της Κύπρου

•  Ο επιδιαιτητικός ρόλος των ΗΕ λειτούργησε σε βάρος μας

•  Οι θέσεις που υποστήριξαν οι Τ/Κ εξυπηρετούσαν τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου

•  Η Τουρκία θα ενίσχυε τον επικυρίαρχο ρόλο της και θα ασκούσε πλήρη στρατιωτικό και πολιτικό έλεγχο στο νέο υπο σύσταση κράτος

•  Η Βρετανία θα επετύγχανε εδραίωση και διαιώνιση του καθεστώτος των Βρετανικών Βάσεων με τη ψήφο του λαού, μεγαλύτερη πρόσβαση στο θαλάσσιο χώρο και αφοπλισμό της ΚΔ.

•  Η Κυπριακή Δημοκρατία θα εστερείτο κάθε δυνατότητος άσκησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της και διασφάλισης των εθνικών συμφερόντων της. Θα ήταν ουσιαστικά ένα ανίσχυρο κράτος με 2 συνιστώσες πολιτείες εκ των οποίων η Τ/Κ θα ήταν προτεκτοράτο της Τουρκίας και η Ε/Κ θα τελούσε υπο την ομηρία της.

Δεν θα είχε το δικαίωμα της αυτοάμυνας και της διάθεσης ιδίων Ενόπλων

Δυνάμεων.

            Η αποστρατικοποίηση αφορούσε μόνο τις ΕΔ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μελλοντική Λύση

            Είναι αναγκαίο σε μελλοντική λύση να δοθεί βαρύτητα στα θέματα ασφάλειας αφού ληφθούν υπόψη δύο βασικοί παράγοντες:

•  Οι εμπειρίες από τις διαπραγματεύσεις για το σχέδιο Αναν.

•  Τα τραυματικά βιώματα από το σύστημα ασφάλειας που καθιερώθηκε με τις συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960

Για να βρεθεί λύση βιώσιμη θα πρέπει στο τομέα της ασφάλειας να

αντιμετωπισθούν 3 μεγάλοι σκόπελοι που σχετίζονται με τη Τουρκία:

•  Να απαλλαγούμε από τις αναχρονιστικές συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας του 1960

•  Να παύσει η εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Τουρκία και

•  Να εξαναγκασθεί η Τουρκία να εγκαταλείψει τις βλέψεις της σε ολόκληρη τη Κύπρο και να συγκατανεύσει σε βιώσιμη λύση του Κυπριακού.

Συνθήκες Εγγυήσεως – Συμμαχίας 1960

            Αντίκεινται προς το διεθνές δίκαιο και παρέχουν τη δυνατότητα σε ξένες χώρες:

•  Να έχουν επεμβατικά δικαιώματα

•  Να διατηρούν στρατεύματα και

•  Να προωθούν τα εθνικά τους συμφέροντα σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της Κύπρου όπως έπραξε η Τουρκία με την εισβολή / κατοχή.

Είναι αναγκαίο:

            (1) Όπως η πλευρά μας εμμένει ανυποχώρητα  στη θέση της, να μην συμπεριληφθούν οι Συνθήκες σε οποιοδήποτε μελλοντικό σχέδιο επειδή:

•  Θα αποτελούν μόνιμη πηγή ανωμαλίας και κηδεμόνευσης

•  Θα εξυπηρετούν το στρατηγικό στόχο της Άγκυρας για πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου.

(2) Να μελετηθεί σε συνεργασία με την Ελλάδα, από νομική και πολιτική άποψη

η περίπτωση να καταγγείλουμε, έστω και σήμερα, αφού δεν το πράξαμε από το 1974 τις συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας 1960 που λειτούργησαν καταστροφικά για τη Κύπρο. Οι διατάξεις τους παραβιάζονται συνεχώς από το 1974 και ουσιαστικά κατέστησαν ανενεργές.

            Η κατοχή είναι συνεχές έγκλημα και η μή καταγγελία των συνθηκών εκτιμώ ότι αποδυναμώνει τη θέση μας στα πλαίσια της προοπτικής νέων διαβουλεύσεων για λύση και προκαλεί μία σχέση θύτη και θύματος που προσομοιάζει με το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» (ανοχή και συμφιλίωση του θύματος με το θύτη).

Εξάρτηση των Τουρκοκυπρίων από την Άγκυρα

•  Οι Τ/Κ αποτελούν ήδη μειοψηφία στα κατεχόμενα λόγω του εποικισμού.

•  Είναι απόλυτα εξηρτημένοι από την Τουρκία πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά, πολιτιστικά κ.λπ.

•  Για κάθε 1 Τ/Κ αντιστοιχούν 2-3 Τούρκοι

Η απόλυτη εξάρτηση των Τ/Κ και εποίκων από την Άγκυρα αποτελεί ένα μεγάλο

σκόπελο για βιώσιμη λύση.

            Αυτό το μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίσθηκε και στις συνομιλίες για το σχέδιο Αναν.

            Οι Τ/Κ, υπο την Δαμόκλειο σπάθη των ΤΔΚ και εποίκων λειτούργησαν υπερ των συμφερόντων της Άγκυρας σε βάρος εκείνων της Κύπρου.

            Το ίδιο εκτιμώ θα συμβεί σε μελλοντικές συνομιλίες όσο οι ΤΔΚ και οι παράνομοι έποικοι παραμένουν στο νησί.

            Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Τιτίνας Λοϊζίδου γνωμάτευσε για την «ΤΔΒΚ» ότι:

•  «Turkish Army, exercise effective overall control there»

•  » Turkey , is responsible for the policies and actions of the «TRNC».

Οι Τ/Κ είναι ουσιαστικά αιχμάλωτοι της Τουρκίας και ο λόγος τους υπαγορεύεται

από αυτήν. Η συνεχής πολιτογράφηση εποίκων ως Τ/Κ καθιστά ακόμα πιο δυσχερή την κατάσταση.

Εξαναγκασμός της Τουρκίας να εγκαταλείψει τις βλέψεις της σε ολόκληρη τη Κύπρο και να συγκατανεύσει σε βιώσιμη λύση

            Αυτό πιστεύω είναι το κύριο ζητούμενο από την πλευρά μας, Κύπρο και Ελλάδα ως θέμα υψίστης εθνικής στρατηγικής.

            Η στρατηγική μας που βασίζεται στην υποστήριξη της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, ως πλήρες κράτος μέλος δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς, σε ότι αφορά τη στάση της Τουρκίας στο Κυπριακό το Αιγαίο και τη Θράκη.

            Στο Κυπριακό δεν απέσυρε τα στρατεύματα και τους παράνομους εποίκους για να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για λύση παρά την ένταξη μας στην ΕΕ.

            Στο Αιγαίο δεν απέσυρε το Casus Belli και συνεχίζει τις παραβιάσεις.

            Εκτιμώ ότι είναι αναγκαίο να μελετηθεί σοβαρά η αναθεώρηση της Εθνικής Στρατηγικής μας, στη βάση της υποστήριξης ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ ως πλήρες μέλος ή να έχει ειδική σχέση, υπο την προϋπόθεση να αποσύρει τα στρατεύματα της από την Κύπρο και τους παράνομους εποίκους.

            Τέτοια αναθεώρηση προϋποθέτει ισχυρά ερείσματα στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Ισχυροποίηση της Θέσεως μας

            Στα πλαίσια  των προσπαθειών μας για λύση βιώσιμη και υπο το πρίσμα της Τουρκικής απειλής όπως αναλύθηκε είναι αναγκαίο να ισχυροποιούμε συνεχώς τη θέση μας.

            Να ισχυροποιούμε, τις θέσεις μας σε όλους τους τομείς που συνθέτουν την υπόσταση μας ως Ελληνισμός της Κύπρου.

            Μόνο έτσι θα ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική μας ικανότητα.

            Η Τουρκία μας έχει στο μικροσκόπιο και μας μελετά συνεχώς. Μας μελετά για να γνωρίζει πόσο σκληρός στόχος είμαστε, τι αντοχές έχουμε σε ότι αφορά τους τρεις βασικούς πυλώνες της υπόστασης μας δηλ. την Εθνική, Πολιτική, και Κοινωνική συνοχή μας.

            Έχουμε υψηλό εθνικό φρόνιμα και αμυντική επάρκεια; Έχουμε ατσάλινη αποφασιστικότητα, να αγωνιστούμε για τα αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας, όσο ισχυρός και να είναι ο αντίπαλος;

            Έχουμε στέρεες δημοκρατικές αρχές, οικονομία, αξιοκρατία και κράτος δικαίου;

            Έχουμε υποστήριξη στο διεθνές περιβάλλον;

            Σ’ αυτά τα ερωτήματα ψάχνει απαντήσεις η Τουρκία για να εξαγάγει συμπεράσματα, πόσο σκληρός στόχος είμαστε, για να διαμορφώνει ανάλογα την τακτική και στρατηγική της έναντι μας.

Άμυνα

            Ο τομέας της άμυνας είναι καθοριστικής σημασίας. Είμαστε μικρή χώρα και ασφαλώς δεν μπορούμε να αντιπαραταχθούμε στρατιωτικά στη Τουρκία χωρίς τη βοήθεια της Ελλάδας.

            Αυτό που οφείλουμε και μπορούμε να κάνουμε, είναι να έχουμε ένα μικρό αλλά σύγχρονο, αξιόπιστο και αποτελεσματικό στρατό. Ένα αποφασισμένο στρατό, που θα λειτουργεί αποτρεπτικά στη Τουρκική επιθετικότητα. Όταν μας βάζουν στο μικροσκόπιο να υπολογίζουν σε κόστος αίματος, χρόνο και διεθνή κατακραυγή.

Ενίσχυση Αμυντικής Ικανότητας

            Η αμυντική ικανότητα μας είναι αναγκαίο να ενισχυθεί περαιτέρω με προσπάθεια σε τέσσερεις τομείς για να εμπεδωθεί η πίστη του λαού μας στην άμυνα:

            (1) Με εκσυγχρονισμό της Εθνικής Φρουράς

                  – Χρειάζονται βελτιώσεις στην οργάνωση, τα οπλικά συστήματα, το

         προσωπικό και την υποδομή

                  – Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί

•  Στα τεθωρακισμένα και Πυροβολικό

•  Στο Ναυτικό και Αεροπορία

(2) Με ενδυνάμωση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Κύπρου – Ελλάδος

Είναι αναγκαίο να επανέλθει η άσκηση «ΤΟΞΟΤΗΣ»

            (3) Με επέκταση της Συμμετοχής μας σε οργανισμούς Συλλογικής Ασφάλειας

                        Είναι αναγκαίο να υποβάλουμε αίτηση ένταξης στην Σύμπραξη για την Ειρήνη ( PfP )

•  Με μεγαλύτερη εκμετάλλευση της Πολιτικής και Στρατιωτικής συνεργασίας μας με φίλες χώρες.

Η βελτίωση της αμυντικής μας ικανότητας λειτουργεί αποτρεπτικά στην

Τουρκική επιθετικότητα και ενισχύει τη διαπραγματευτική μας θέση στις συνομιλίες για επίλυση του Κυπριακού.

Σε περίπτωση λύσης πρέπει να αποστρατικοποιηθεί η Κύπρος από τα ξένα στρατεύματα αλλά:

– Το Κυπριακό Κράτος δεν πρέπει να στερηθεί το δικαίωμα της αυτοάμυνας και της διάθεσης ιδίων Ενόπλων  Δυνάμεων κατά τη βούληση του.

– Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται από τον καταστατικό Χάρτη των ΗΕ (Άρθρο 51)

γιατί είναι συνυφασμένο με την έννοια της ασφάλειας και της προστασίας των  συμφερόντων ενός κράτους.

– Πλήρης αποστρατικοποίηση της Κύπρου και μή δυνατότητα διάθεσης Ενόπλων

  Δυνάμεων από το Κυπριακό Κράτος, δεν ενδείκνυται επειδή:

            (1) Η Κύπρος βρίσκεται σε περιοχή μεγάλης γαιοστρατηγικής σημασίας και σε

     περίπτωση οποιασδήποτε κρίσης η αποστρατικοποίηση θα παραβιασθεί από

     δυνάμεις γειτονικών ή άλλων χωρών.

(2) Η Κύπρος βρίσκεται πλησίον της ασταθούς περιοχής της Μ.Α. στο πλέον

ευαίσθητο τμήμα των συνόρων της ΕΕ, από όπου ενδέχεται να προκύψουν απειλές κατά της ασφάλειας της, αλλά και της ασφάλειας της ΕΕ (λαθρομετανάστευση, τρομοκρατία, όπλα μαζικής καταστροφής, λαθρεμπόρι όπλων κ.λπ.).

•  Δεν θα είναι δυνατή η εξασφάλιση των Κυριαρχικών δικαιωμάτων της, Κύπρου στη ξηρά, θάλασσα και αέρα ούτε δυνατή η συμμετοχή στη ΚΕΠΠΑ.

•  Η Τουρκία, λόγω εγγύτητος προς την Κύπρο θα έχει τη δυνατότητα άμεσης στρατιωτικής επέμβασης χωρίς να αντιμετωπίσει αντίσταση.

•  Η Βρετανία θα εκμεταλλεύεται μονοπωλιακά τα στρατηγικά πλεονεκτήματα από τη γεωγραφική θέση της Κύπρου.

Στόχοι της Τουρκίας

            Οι συνομιλίες για λύση του Κυπριακού θα είναι πάρα πολύ δύσκολες στα θέματα ασφάλειας. Η Τουρκία που απώλεσε τη Κύπρο και τα επεμβατικά δικαιώματα της το 1878 τα ανέκτησε το 1960 με τις συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας, προσπάθησε να τα διατηρήσει με το σχέδιο Αναν και θα επιμένει να τα διατηρήσει σε οποιονδήποτε μελλοντικό σχέδιο επειδή ο διαχρονικός στρατηγικός στόχος της για τη Κύπρο είναι:

•  Ο πολιτικός και στρατιωτικός έλεγχος ολόκληρης της νήσου και

•  Ο πρωταγωνιστικός ρόλος της στην Αν. Μεσόγειο.

Ο στρατηγικός στόχος της Τουρκίας για τη Κύπρο, συνδέεται, επηρεάζεται και

αλληλοτροφοδοτείται με 2 άλλους στόχους της Τουρκίας που αφορούν τον Ελληνισμό:

•  Τις βλέψεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και

•  Τις βλέψεις της Τουρκίας στη Θράκη.

Γεωγραφικός – Αμυντικός χώρος Κύπρου – Ελλάδος

            Το κύριο και βασικό στήριγμα μας, για την επιβίωση του Ελληνισμού της Κύπρου είναι η Ελλάδα.

            Η μοίρα θα είναι κοινή γιατί οποιαδήποτε εξέλιξη στη Κύπρο θετική ή αρνητική, θα έχει ανάλογες επιπτώσεις στο Αιγαίό και τη Θράκη.

            Ο Γεωγραφικός και αμυντικός χώρος της Κύπρου και της Ελλάδος είναι ενιαίος. Η Τουρκία έχει δεσμεύσει ένα αξιόμαχο Σώμα Στρατού στη Κύπρο, παρατεταγμένο έναντι της Εθνικής Φρουράς και των Ελλαδικών δυνάμεων.

            Ο Γεωγραφικός χώρος Κύπρου – Ελλάδος συνέχονται. Το ακρωτήριο του Ακάμα στη Πάφο, απέχει 170 ν.μ. από το ελληνικό νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης (γνωστής ως Καστελλόριζο).

            Με βάση τη Σύμβαση για το δίκαιο της Θάλασσας του Montego Bay του 1982, η αποκλειστική οικονομική ζώνη και η υφαλοκρηπίδα ενός παραθαλάσσιου κράτους εκτείνεται μέχρι 200ν.μ.

            Το νησιωτικό σύμπλεγμα της μεγίστης και η Κύπρος, όπως επισημαίνει ο νησιολόγος Γεώργιος Κ. Γιαγκάκης στη μελέτη του με τίτλο «Οι Ζώνες Θαλάσσια κυριαρχίας της Κύπρου και η πολύπλευρη σημασία τους για τον Ελληνισμό» παρεμποδίζουν με τη παρουσία τους τη διέξοδο και επέκταση της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο, προς την οποία έχει μακροχρόνιους στόχους και βλέψεις όπως και στο Αιγαίο. Είναι ο θαλάσσιος χώρος μεταξύ Ελλάδος, Τουρκίας – Κύπρου – Αιγύπτου όπου πραγματοποίησε η Τουρκία την άσκηση «θαλασσόλυκος 2007».

            Στον επίλογο της μελέτης του σημειώνει:

            «Να γιατί η Τουρκία, μόνο με τη συρρίκνωση του Ελληνισμού σ’ αυτή εδώ την άκρη, μπορεί να διεκδικήσει ευρύτερες διαστάσεις – και βεβαίως σπουδαιότερους ρόλους – στη θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου».

Φοίβος Κλόκκαρης

 Αντιστράτηγος ε.α.

Advertisements

Ο λαός δικαιούται να γνωρίζει τις αληθινές προθέσεις

Μετά τις προεδρικές εκλογές, αυτό που πρέπει να μας ανησυχήσει, είναι το γεγονός ότι μαζί με τους νικητές, πανηγυρίζουν και γνωστοί εχθροί της Κύπρου. Θεωρούν ως δεδομένο το ότι η απομάκρυνση του Τάσσου Παπαδόπουλου από την εξουσία, ανοίγει τον δρόμο για την λύση του Κυπριακού, με τις γνωστές απαράδεκτες πρόνοιες, που συναντήσαμε στο σχέδιο Ανάν. Στην ουσία, σύντομα θα βιώσουμε την νεκρανάσταση του σχεδίου Ανάν, που θα έχει διαφορετικό περιτύλιγμα, αλλά ίδιο περιεχόμενο. Αυτό θα γίνει, ενώ πολλοί στην προεκλογική περίοδο, καμώνονταν ότι αυτό δεν ήταν ένα υπαρκτό σενάριο, κατηγορώντας τον πρώην Πρόεδρο, ότι έβλεπε φαντάσματα. Δυστυχώς, σ’ αυτές τις εκλογές, οι θιασώτες μιας πιο ‘ευέλικτης πολιτικής’, κύριοι υπεύθυνοι για την χρεοκοπία στο Κυπριακό, και για τον θανάσιμο κίνδυνο που διατρέξαμε με το συγκεκριμένο σχέδιο λύσης, επιβραβεύτηκαν και πάλι, και εκτοπίζουν τον εμπνευστή του ηρωικού 76%, που βροντοφώναξε ο Κυπριακός Ελληνισμός, το 2004.

Δεν πείθουν καθόλου, οι καθησυχαστικές δηλώσεις των οποιωνδήποτε, συμπεριλαμβανομένων και αυτών του νέου προέδρου, ο οποίος προσπαθεί να γαρνίρει τη λύση που επιδιώκει, με ότι διαθέσιμο υπάρχει στο λεξιλόγιο της πολιτικής και των πολιτικών, στο Κυπριακό (Διζωνική Ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα, αποφάσεις και ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, Κοινοτικό Δίκαιο, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα κ.α.). Θα ήταν πιο τίμιο, κάποιοι να είναι πιο ειλικρινείς. Ο λαός δικαιούται να γνωρίζει, τις αληθινές προθέσεις, και τις πραγματικές κόκκινες γραμμές. Έχει μπουχτίσει από τις προσμίξεις θέσεων, τις ‘δεσμεύσεις-σαλάτα’, που πρέπει να τα έχουν όλα μέσα (για να χαϊδεύουν όλα τ’ αυτιά). Για να ενισχύσω τα περί τιμιότητας, που θίγω πιο πάνω, θα δανειστώ την άποψη του αξιόλογου επιστήμονα, καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Παναγιώτη Ήφαιστου. Στο βαρυσήμαντο άρθρο του, που τιτλοφορείται… « Η πλεκτάνη Αναν και οι παραδοχές υποδούλωσης και υποτέλειας» , ανάμεσα σε άλλα, σημειώνει: «… θα ήταν πιο τίμιο, όσοι για ποικίλους λόγους είναι προσκολλημένοι στο τερατούργημα του σχεδίου Ανάν, αντί να το υποβάλλουν με νέες μεταμφιέσεις, να ομολογήσουν απερίφραστα αυτό που εν τέλει πιστεύουν: Έχουμε αποφασίσει να μην είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και εκτιμούμε ότι ως υποτελείς των Τούρκων και των Άγγλων θα περνάμε καλά και ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι το σπουδαιότερο πράγμα στη ζωή. Εφήμερα υλικά και ωφελιμιστικά κριτήρια είναι πιο σπουδαία. Τρέφουμε ελπίδες, θα μπορούσαν ακόμη να ομολογήσουν, πως μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού οράματος και της δυτικής υποκρισίας περί δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι λαοί μπορούν να ενώνονται και να φτιάχνουν νέες πασπαρτού ταυτότητες, έστω και αν αυτό σημαίνει υποδούλωση στους Αγγλοαμερικανούς και νεοοθωμανούς νεοποικιοκράτες.»

Οι πολιτικοί, εκτός από ειλικρινείς, και έντιμοι απέναντι στο λαό, οφείλουν να είναι ρεαλιστές, και ο πραγματικός αυτός ρεαλισμός (όχι ο ρεαλισμός της ηττοπάθειας, και της προσαρμογής με τα κατοχικά δεδομένα), να βασίζεται στη γνώση. Δηλαδή, να έχουν γνώση της πραγματικότητας, μελετώντας τον αντίπαλο, και τις επιδιώξεις του, για να μπορούν να χαράξουν πολιτική, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, και βεβαίως να μπορούν να δώσουν κατεύθυνση στο λαό. Εξ αυτού, θα ήταν νομίζω παράλειψη αν δεν πρόσθετα και κάποια άλλα που σημειώνει ο Π. Ήφαιστος, στο ίδιο άρθρο: «Σκοπός της Βρετανίας είναι η αναίρεση της ανεξαρτησίας των Κυπρίων που «κερδήθηκε» μετά τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, η παγίωση της ιδιοκτησίας των ιμπεριαλιστικών βάσεων συμπεριλαμβανομένων θαλάσσιων πόρων και ο -συνεταιρικός με την Τουρκία- πλήρης και παντοτινός στρατηγικός έλεγχος της Κύπρου, του πλούτου της και ανθρώπων της. Σκοπός των Τούρκων είναι, όπως εξάλλου πάντα διακηρύττουν, να παγιώσουν τον στρατηγικό έλεγχο επί της Κύπρου, να καταστήσουν τους Κυπρίους υποτελή μειονότητα στην ίδια την πατρίδα τους και κατά προτίμηση αναίμακτα να τους εξαφανίσουν είτε με μετανάστευση είτε με μετατροπή τους σε αναξιοπρεπείς εξυπηρετικούς φραγκολεβαντίνους.»

Υπάρχει σώφρων πολίτης, χωρίς κομματικές παρωπίδες, που διάβασε έστω και την πιο απλή περίληψη του σχεδίου Ανάν, που θα διαφωνήσει με τις πιο πάνω διαπιστώσεις; Με το αυτοαναιρεθούμε ως κράτος και ως άνθρωποι, αποδεχόμενοι τον εξευτελισμό που μας προτείνουν, διασφαλίζουμε την συνέχεια του Ελληνισμού στην Κύπρο, ή υπογράφουμε την ληξιαρχική πράξη του;

Πανίκος Ελευθερίου

Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος (3.3.2008)

Μέλος Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων