Για την Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση

Η Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με στόχο, όπως αναφέρει, «την καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων με στόχο την απαλλαγή από την κατοχή και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας», ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, δικαιολογημένων κατά την άποψή μου, τόσο από πολιτικά κόμματα, πρώην Υπουργούς Παιδείας, από μερίδα του ημερήσιου τύπου και από την κοινή γνώμη.

Προσωπικά πιστεύω, ότι η Εγκύκλιος πάσχει και κατ’ ουσίαν αλλά κυρίως γιατί είναι άκαιρη, άστοχη και επιζήμια όσον αφορά το χρονικό σημείο που προωθήθηκε για τους ακόλουθους λόγους:

  1. Ενόσω η τουρκική κατοχή και τα δραματικά αποτελέσματα της συνεχίζονται με όλα τα δυσμενή για την πλευρά μας συνεπακόλουθα, είναι αχαρακτήριστη αφέλεια και πολιτική μωρία, να πιστεύουμε ότι η οποιαδήποτε καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, θα μας απαλλάξει από μόνη της από την τουρκική κατοχή. Αντίθετα, στο χρονικό σημείο που εκδηλώθηκε, η πρωτοβουλία αυτή θα επαυξήσει τα μηνύματα ραγιαδισμού, ευνουχισμού και υποταγής έναντι του κατακτητή και των εγκάθετων του στην Κύπρο.
  1. Ο σεβασμός και η συνεργασία, όπως αναφέρει η εγκύκλιος του Υπουργείου, πρέπει να είναι αμοιβαία.

Και ερωτώ: Με βάση ποια προσδοκία αμοιβαιότητας, είμαστε έτοιμοι να καταπνίξουμε την οργή μας, αφού καθημερινά η Άγκυρα, ο κατοχικός ηγέτης στην Κύπρο, ο τουρκοκυπριακός τύπος και τα τουρκοκυπριακά πολιτικά κόμματα μας λοιδορούν, μας βρίζουν και μας χλευάζουν ασύστολα;

  1. Η Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας, προτείνει: «την ανάληψη εργασιών που να έχουν σχέση με το μέλλον, όπως πιθανές δυσκολίες συμβίωσης και πως θα αντιμετωπιστούν».

Είμαστε πράγματι τόσο αφελείς ή κοντόφθαλμοι που παραγράφουμε, ότι η μόνη και αξεπέραστη δυσκολία συμβίωσης, είναι η διαίρεση της πατρίδας μας η οποία διαιωνίζεται με την παρουσία του τουρκικού στρατού στην Κύπρο;

  1. Εισηγείται η Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας την «επιλογή και εκτύπωση μεταφρασμένων τουρκοκύπριων λογοτεχνών».

Μάθαμε τον Όμηρο, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, αγαπήσαμε τον Ρίτσο, τον Ελύτη, τον Σεφέρη και τον Καβάφη, γνωρίσαμε τους δικούς μας, τον Κώστα Μόντη και τον Κυριάκο Χαραλαμπίδη και μας περίσσεψε ο χρόνος για τους τουρκοκύπριους λογοτέχνες; Μήπως με το σκεπτικό της ψυχικής επανένωσης, θα απαγορεύσουμε τελικά την διδασκαλία του Πενταδάκτυλου, του Κώστα Μόντη και της Αμμοχώστου Βασιλεύουσας του Κυριάκου Χαραλαμπίδη;

Κύριε Υπουργέ της Παιδείας,

Αντιλαμβάνομαι ότι έχετε υπηρεσιακή υποχρέωση να εκτελείτε τις οδηγίες του Προέδρου που σας παρέδωσε τον σημαντικό και νευραλγικό υπουργικό θώκο της Παιδείας.
Παροράτε όμως την εξίσου σημαντική υποχρέωση σας απέναντι στο γεγονός, ότι το Υπουργείο Παιδείας, είναι προέκταση και μετεξέλιξη της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης και είστε δεσμευμένος να θωρακίσετε της Ελληνική Παιδεία της Κύπρου;

Κύριε Υπουργέ της Παιδείας,

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, πάσχει, όχι γιατί δεν καλλιεργεί την κουλτούρα της ειρηνικής συμβίωσης και του αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, πάσχει, γιατί απέτυχε να εκκολάπτει παιδιά με ήθος, αυτοπειθαρχία, σεβασμό στους καθηγητές τους και προσήλωση στους θεσμούς και τις αξίες της ανθρώπινης κοινωνίας, που κατά βάση έχουν τις ρίζες τους στην πολιτεία του Πλάτωνα και στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα αυτοαναιρήθηκε, γιατί οι μαθητές του κυκλοφορούν στα σχολεία με εξεζητημένες ενδυμασίες, με σκουλαρίκια και περίεργες κομμώσεις, αυθαδιάζουν τους καθηγητές τους και πατώνουν στις εθνικές και διεθνείς εξετάσεις.

Αντί λοιπόν να σπαταλάτε τον χρόνο και την φαιά σας ουσία με τις πρόωρες κουλτούρες ειρηνικής συμβίωσης, φροντίστε να επικεντρωθείτε στην μεθοδολογία για καλλιέργεια σωστών ανθρώπων και ολοκληρωμένων πολιτών. Τα υπόλοιπα αφήστε τα με την ώρα τους και αφού προηγουμένως αρθούν τα αποτελέσματα της κατοχής που αποτελεί την μοναδική αιτία διαίρεσης του τόπου μας και του λαού μας.

Διαμορφώστε μαθητές που θα σέβονται τον εαυτό τους και τους γύρω τους και θα αγαπούν με πάθος την ελευθερία. Μια ελευθερία που δεν περνά από ταπεινώσεις και υποταγές στον κατακτητή!

Τέλος θα ήθελα να προβάλω μερικά μόνο από τα ερωτήματα που εγείρει η Εγκύκλιος και η «επαπειλούμενη» εκπαιδευτική μεταρρύθμιση:

  1. Αφού ο κ. Χριστόφιας πιστεύει πραγματικά, και δεν έχω καμιά απολύτως αμφιβολία, ότι «η καλλιέργεια κουλτούρας, ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας θα μας απαλλάξει από την κατοχή και θα επανενώσει την πατρίδα και τον λαό μας», γιατί δεν εισηγείται στον σύντροφό και φίλο του Ταλάτ, όπως ο ίδιος τον αποκαλεί, να σβήσει από τα σπλάχνα του Πενταδάκτυλου, το σύμβολο της κατοχής, έτσι απλά, τουλάχιστο για την καλλιέργεια του αμοιβαίου σεβασμού;
  1. Αν βρεθεί κάποιος μαθητής που θα έχει την ψυχή και το ποιητικό ταλέντο του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και την λεβεντιά του Παναγιώτη Τουμάζου ή του Πέτρου Γιάλλουρου ή αν εμφανιστεί κάποιος δάσκαλος ή καθηγητής με τους οραματισμούς του Φώτη Πίττα, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι θα αποβληθούν δια παντός από τις τάξεις της Κυπριακής Εκπαίδευσης;
  1. Τέλος γιατί ο Υπουργός Παιδείας, ως εντολέας και φορέας της ούτως καλούμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, δεν είχε το πολιτικό θάρρος να υπογράψει ο ίδιος την Εγκύκλιο του και ενέπλεξε τεχνηέντως τους άμοιρους τμηματάρχες του Υπουργείου του για να σηκώσουν οι ίδιοι εκόντες άκοντες το βάρος της πολιτικής του και να την περιβάλουν με υπηρεσιακή υπόσταση;

ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008
Μέλος της Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων

Advertisements

Οι από αέρος διολισθήσεις του Προέδρου

Αφορμή για το κείμενό μου αυτό, έδωσαν επανειλημμένες δηλώσεις, τόσο του Προέδρου Χριστόφια, όσο και των εκπροσώπων του κ. Νίκου Κατσουρίδη και κ. Άντρου Κυπριανού, σύμφωνα με τις οποίες είναι μέγα λάθος να διαπραγματευόμαστε από αέρος αλλά αντίθετα θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και φειδωλοί στις δημόσιες δηλώσεις μας.

Ίσως ο Πρόεδρος Χριστόφιας να έχει παραβεί τον κανόνα αυτό (ο οποίος είναι ο χρυσός κανόνας κάθε διαπραγμάτευσης) στην προσπάθεια του να εξευμενίσει τον κατοχικό ηγέτη ή να δημιουργήσει τις συνθήκες κλίματος εμπιστοσύνης και αμοιβαίας καλής θέλησης.
Χωρίς όμως κανένα απολύτως αντάλλαγμα όσον αφορά την στάση και τις δηλώσεις του τουρκοκύπριου ηγέτη και φίλου του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ όπως απέδειξαν τα πρόσφατα γεγονότα.

Ας μην σπεύσει ο Πρόεδρος Χριστόφιας και οι εκπρόσωποί του να ισχυριστούν ότι με την απαρίθμηση των από αέρος και όχι μόνο διολισθήσεων του, αμφισβητώ τον πατριωτισμό του.

Αυτό που μπορώ να ισχυριστώ είναι, ότι η υπερβολική του επιθυμία να επιβεβαιώσει το προεκλογικό σλόγκαν ότι: «είναι Πρόεδρος λύσης», τον οδήγησε σε μια σειρά αχρείαστων, επιζήμιων και προπάντων άκαιρων δηλώσεων, οι οποίες αναπόφευκτα θα αποδυναμώσουν την διαπραγματευτική του ισχύ στις συνομιλίες της 11ης  Σεπτεμβρίου 2008 που «θα μπει το μαχαίρι στο κόκαλο» και θα δυσκολέψουν ουσιωδώς την ευχέρεια του κατά το πολυδιαφημιζόμενο πάρε – δώσε των διαπραγματεύσεων.

  • Υποσχέθηκε απόλυτη αφοσίωση στην συμφωνία της 8ης Ιουλίου και την υποσκέλισε, ενώ δήλωνε κατ’ επανάληψη, ότι ούτε ουσιώδες έργο παρήχθη από τις ομάδες εργασίας και τις τεχνικές επιτροπές, ούτε και ξεκαθάρισε η βάση των διαπραγματεύσεων.
  • Ισχυρίστηκε ότι το κράτος μας (εννοώντας την Κυπριακή Δημοκρατία), είναι συνεταιρικό από το 1960. Ποιος επιφανής και διακεκριμένος συνταγματολόγος του ενεφύσησε αυτή την πρωτοφανή γνωμάτευση; Μήπως ο κ. Χριστόφιας με βάση την υιοθέτηση της πιο πάνω θέσης, εννοεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία από το 1963 ή ακόμα πολύ περισσότερο από το 1974, εκπροσωπεί «πειρατικά και παράνομα» μόνο το σύνολο των Ελληνοκυπρίων;

Και πως εντάχθηκε ολόκληρη η Κυπριακή Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση με αναστολή της εφαρμογής του Κοινοτικού Κεκτημένου στις κατεχόμενες περιοχές;
Η από αέρος δήλωσή του αυτή, μοιραία τον οδήγησε στην διολίσθηση της συμφωνίας της 23ης Μαΐου 2008 και την αποδοχή του όρου του συνεταιρισμού δύο «συνιστώντων κρατών» και όχι δύο συνιστώσων πολιτειών.

  • Ο κ. Χριστόφιας και κατ’ επανάληψη ο Κυβερνητικός του Εκπρόσωπος, πολύ ορθά δήλωσαν ότι «ο εποικισμός και οι έποικοι είναι έγκλημα πολέμου». Γιατί λοιπόν ο κ. Χριστόφιας δεν συνέχισε να επιμένει σε αυτήν την διεθνώς αποδεκτή θέση και έσπευσε, χωρίς καμιά απολύτως πίεση ή ανάγκη, να δηλώσει μετά από λίγες μέρες, ότι μπορεί να δεχθεί την νομιμοποίηση μέχρι 50.000 εποίκων;

Η δήλωση του, κατά την αξιολόγηση των 120 ημερών διακυβέρνησης του,  ότι θα επιδιώξει την «δραστική μείωση των εποίκων», μου δίνει το δικαίωμα να υποθέσω, ότι ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί στις 60.000 ή 70.000 ή 80.000 κ.τ.λ.

  • Ο κ. Χριστόφιας ανέσυρε εν πλήρει αιθρία, το θέμα της εκ περιτροπής προεδρίας και δήλωσε ότι αυτό το προνόμιο, έχει ήδη παραχωρηθεί προς τους Τουρκοκύπριους.

Παρέλειψε μέχρι σήμερα να διαφωτίσει τον Κυπριακό Ελληνισμό ποιος και πότε έδωσε αυτό το προνόμιο και κάτω από ποιες συνθήκες ή ανταλλάγματα. Παραγνωρίζει ο κ. Χριστόφιας, ότι το θέμα αυτό άπτεται της αξιοπρέπειας του 82% των Ελληνοκυπρίων και μπορεί να αποτελέσει την νάρκη σε οποιαδήποτε μελλοντική διευθέτηση του Κυπριακού;
Υποσκελίζει ο κ. Χριστόφιας την στοιχειώδη αρχή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για «μία ψήφο σε κάθε πολίτη»;
Υπάρχει μήπως στην ιστορία των λαών από καταβολής κόσμου, το φαινόμενο να εκλέγεται Πρόεδρος Κράτους αποκλειστικά και μόνο με ρατσιστικά κριτήρια;
Μπορεί δηλαδή να επιβληθεί στην Γερμανία να εκλέγεται εκ περιτροπής Βαυαρός Πρόεδρος, στην Ισπανία Βάσκος Πρόεδρος ή στην Αμερική Μαύρος Πρόεδρος;

  • Τέλος, ποια έννοια είχε και γιατί έγινε η από αέρος δήλωση του κ. Χριστόφια ότι: «με τον κ. Ταλάτ θα συγκυβερνήσουμε στην Κύπρο»;

Όμως οι διολισθήσεις του Προέδρου δεν περιορίστηκαν μόνος τις δημόσιες δηλώσεις του, αλλά επεκτάθηκαν ακόμα και στις απλές, καθημερινές στάσεις του κατά την διάρκεια της προετοιμασίας των απευθείας συνομιλιών.
Διολισθήσεις που κατά πολλούς, είναι επουσιώδεις λεπτομέρειες όμως έχουν την πολιτική τους σημασία:

  • Γιατί επέτρεψε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ηγέτης κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αναγνωρισμένου από τον Ο. Η. Ε., να στέκεται πάντα εξ’ αριστερών των εκάστοτε εκπροσώπων του Ο. Η. Ε.; Αγνοεί μήπως την στοιχειώδη αρχή ότι ο πρώτος επίσημος, ο «πρωτοκλασάτος» σκέκεται πάντα εκ δεξιών;

Γιατί ο κ. Ταλάτ και ακόμα και ο εκπρόσωπος του κ. Ναμή, φρόντισαν ευλαβικά να επιβάλουν αυτή την κεφαλαιώδη αρχή προς όφελός τους;

  • Μήπως διερωτήθηκε ο κ. Χριστόφιας, γιατί πάντα επιμελώς ο κ. Ταλάτ προσερχόταν στις συναντήσεις, έστω και λίγα λεπτά, μετά τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας; (έχει και αυτό την πολιτική του σημασία)

Δεν διανοούμαι να πιστώσω τον Πρόεδρο Χριστόφια με έλλειψη πατριωτισμού, ούτε και με αφέλεια. Αντίθετα η όλη πορεία του, έχει καταδείξει και την σοβαρότητα και την ωριμότητά του.

Όμως ταυτόχρονα, πρέπει με παρρησία και θάρρος, να εκφράσω την άποψή μου, ότι ούτε ο κατοχικός ηγέτης, ούτε και οι Τούρκοι πάτρωνες του, εξευμενίζονται από τις θερμές χειραψίες, τις αγκαλιές, τις κόκκινες γραβάτες, τις φιλικές προσρήσεις και τις προσκλήσεις, να περιπλεύσουν μαζί την Κύπρο με το καράβι της Κερύνειας.

Ο λαϊκισμός μπορεί να είναι ευεργετική μεθοδολογία στις κομματικές συνάξεις, δεν μπορεί όμως να είναι χαρακτηριστικό Προέδρων κρατών και μάλιστα όταν αυτοί επιβάλλεται να θωρακίσουν την προσωπικότητα τους και την υπόσταση των κρατών που εκπροσωπούν.

Αντίθετα, αποθρασύνονται, ερμηνεύουν την καλή μας θέληση σαν υποταγή και τις φιλοφρονήσεις μας σαν ραγιαδισμό.
Και κυριότερα χρησιμοποιούν τις αβίαστες υποχωρήσεις, παραχωρήσεις και διολισθήσεις μας, από αέρος και εδάφους, για να πετύχουν την υποδούλωση και τον αφανισμό μας.

ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2008
Μέλος Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ ΠΡΟΑΝΑΚΡΟΥΣΜΑ

  Στις 27 Αυγούστου του 2008, το Υπουργείο Παιδείας απέστειλε στην εκπαιδευτική κοινότητα τη γνωστή πλέον εγκύκλιο που σαν πρώτο στόχο έχει «την καλλιέργεια ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, για την απαλλαγή από την κατοχή και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας»
Είναι να απορεί κανείς με τον τρόπο που προσεγγίζουν τα πράγματα και αντιλαμβάνονται την περιώνυμη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση οι ιθύνοντες του Υπουργείου.
Αποτελεί σαφώς περιττή κοινοτοπία,αλλά θα το επαναλάβουμε.
Αξιότιμοι κύριοι ,εδώ δεν είμαστε μια χώρα όπου όλα εξελίσσονται υπό συνθήκες απέραντου βελούδου.
Εδώ και 34 χρόνια βιώνουμε εισβολή,κατοχή, δηώσεις και καταστροφές.
Ακόμη και σήμερα ενταφιάζουμε ιερά λείψανα μαχητών του ΄74.
Ακόμη και σήμερα αγνοείται η τύχη εκατοντάδων αγνοουμένων μας.
Ακόμη και σήμερα πλαστογραφείται και λεηλατείται η πολιτιστική κληρονομιά των κατεχομένων μας.
Καθημερινά αντιμετωπίζουμε την άκρατη επιθετικότητα και την αδιαλλαξία της Αγκυρας.Πρίν λίγες μέρες μάλιστα κατά την έναρξη των  συνομιλιών της 3ης Σεπτεμβρίου, ο εγκάθετος Ταλάτ ανέπτυξε πλήρως την πολιτική του Τουρκικού ΓΕΕΘΑ, επί του Κυπριακού.
Εδώ,σε τούτα τα μαρτυρικά χώματα δίνουμε εν τέλει υπέρτατο αγώνα υπάρξεως και ιστορικής συνέχειας.
Αντί λοιπόν απαρέγκλιτη  στοχοθεσία της εκπαιδεύσεως  να είναι η καλλιέργεια του αγωνιστικού φρονήματος και η διατήρηση της εθνικής ταυτότητας, επιχειρείται εκ των ένδον, η εθνική απονεύρωση των Ελλήνων μαθητών, ο εθισμός στην κατοχή και τα τελεσμένα και κατ’ αυτόν τον τρόπο διανοίγεται «με ασφάλεια» ο δρόμος προς την τουρκοποίηση.
Αντί να διατηρείται άσβεστη η μνήμη της κατεχόμενης γης μας και να ενισχύεται ποικιλότροπα η γνώση των ηθών,των εθίμων και των παραδόσεων του τόπου μας, επιχειρείται ο ενταφιασμός τους στα θολά νερά της δήθεν «επαναπροσεγγίσεως» με τα ανδρείκελα της Άγκυρας.
Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι διατυπώθηκαν αντιδράσεις  από την Εκκλησία, από οργανωμένα σύνολα αλλά και απλούς ανθρώπους που δεν συμμερίζονται τις απόψεις της κ. Γκιούροφ «για τα μουχλιασμένα λάβαρα των ελληνοχριστιανικών ιδεωδών»( Στήλη «Ξεκάθαρα»,Χαραυγή,04-09-08)
Είναι επίσης βέβαιο ότι η εγκύκλιος αυτή, της οποίας το περιεχόμενο αναιρεί το προοίμιό της περί απαλλαγής από την κατοχή, θα καταλήξει σε «περίοπτη» θέση σε κάποιο χρονοντούλαπο του Υπουργείου, από την αποφασιστική στάση της εκπαιδευτικής κοινότητας των μαθητών και των γονέων.
Το ζήτημα όμως των στοχεύσεων της παραμένει ανοικτό , το πνεύμα δε που κομίζει είναι άκρως επικίνδυνο.
Είναι το ίδιο εκείνο πνεύμα, παλαιό όσο και δόλιο, το οποίο ενυπάρχει σε κύκλους ιθυνόντων, από την επαύριον της λήξεως  του επικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού, μεταλλάσσεται υπό τις συνθήκες και επιχειρεί διαχρονικά να πλήξει -πλην επί ματαίω-  με το καρκίνωμα του κυπριωτισμού το από αιώνων ελληνικό κύτταρο του νησιού.
Στις δύσκολες μέρες που διερχόμαστε και στις ακόμη δυσκολότερες που θα έρθουν επιβάλλεται εγρήγορση και αγώνας.
Γιατί κάποτε πρέπει να τεθεί ένα τέρμα στον κατήφορο προς την εθνική αυτοχειρία.

Δημήτριος Τζάφας
Μέλος Εταιρείας Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων
10-9-08

09/09/2008 Η Εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού για τα επαναπροσεγγιστικά μέτρα.

Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΕΓΓΙΣΤΙΚΑ
ΜΕΤΡΑ

            Η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων καταδικάζει με τον πιο έντονο τρόπο την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργού Παιδείας κ. Ανδρέα Δημητρίου, σύμφωνα με την οποία προωθείται ως βασικός στόχος της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς, η επαναπροσέγγιση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων μαθητών, η δημιουργία μέσω της παιδείας ‘κλίματος ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων’, καθώς και η προσπάθεια επανασυγγραφής των βιβλίων της Ιστορίας μας.
Ως Ε.Μ.Ε.Θ., θεωρούμε ότι η εγκύκλιος αυτή του Υπουργού στρέφεται κυρίως εναντίον του ελληνικού χαρακτήρα της παιδείας μας, θεωρώντας την μάλιστα a priori ως σοβινιστική και στρεφόμενη εναντίον των Τουρκοκυπρίων. Ουδέν βεβαίως αναληθέστερον. Η ελληνική μας παιδεία πλάθει ‘καλούς καγαθούς πολίτες’ στην κοινωνία μας, προάγει το πνεύμα, καλλιεργεί και ενισχύει την εθνική μας ταυτότητα και ταυτόχρονα ανοίγεται στην Οικουμένη δημιουργώντας ένα γόνιμο διάλογο με άλλους πολιτισμούς. Ο ίδιος ο Υπουργός της Παιδείας, από θεματοφύλακας και προστάτης της, μετατρέπεται σε απηνή διώκτη της, παραγνωρίζοντας πρώτιστα το ρόλο που έχει κληθεί να επιτελέσει. Αντί να έχει ως στόχο την προαγωγή του ελληνικού πνεύματος και την ενδυνάμωση του εθνικού φρονήματος των μαθητών, της αγωνιστικότητας και του πόθου για Ελευθερία, αφού οι συνθήκες κατοχής της πατρίδας μας από το βάρβαρο Τούρκο εισβολέα δεν έχουν αρθεί ούτε στο ελάχιστο, προσπαθεί να κάνει πράξη τις κατά καιρούς κομματικές Ακελικές προγραμματικές θέσεις που αφορούν το πιο ευαίσθητο κομμάτι του Κυπριακού Ελληνισμού, την μαθητιώσα νεολαία μας και την παιδεία που της προσφέρεται. Οι μαθητές μας, οι οποίοι αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ελληνικής μας κοινωνίας, φορείς ανέκαθεν του πιο γνήσιου αγωνιστικού φρονήματος στους αγώνες για Ελευθερία, θα πρέπει, σύμφωνα με τον κ. Υπουργό και την Ακελική διοικούσα κυβερνητική τάξη, να ευνουχιστούν εθνικά και πνευματικά. Θα πρέπει να μετατραπούν σε πειθήνια ανδράποδα, βούτυρο στο ψωμί της Νέας Τάξης πραγμάτων που ετοιμάζουν στα διεθνή μαγειρεία ρατσιστικής ‘λύσης’ και εύκολης επιβολής της στο συντριπτικά πλειοψηφούν ελληνικό στοιχείο της Κύπρου.
Καταδικάζουμε απερίφραστα κάθε προσπάθεια αλλαγής της ιστορίας μας σ’ αυτό τον τόπο. Η Ιστορία μας είναι ελληνική κι αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Δεν μπορεί να αλλάζει σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις ιδεολογικές καταβολές και αγκυλώσεις που φέρει ο κάθε ένας που ανεβαίνει στην εξουσία του κράτους. Δεν το χρωστάμε μόνο στους προγόνους μας, που πότισαν με το άλικο αίμα τους το χώμα αυτού του τόπου, στα κόκκαλα των οποίων επάξια ή ανάξια πατούν οι εκάστοτε κυβερνώντες. Την ιστορική μας συνέχεια και αυτοσυνειδησία τη χρωστάμε στα παιδιά μας. Έτσι όπως την παραλάβαμε, ανόθευτη, έτσι θα πρέπει να την παραδώσουμε και στις επόμενες γενεές.