05/06/2011 Ανακοίνωση για το Παγκύπριο Γυμνάσιο

Ανακοίνωση για το Παγκύπριο Γυμνάσιο

Η Εταιρία Μελέτης Ελληνικών Θεμάτων εκφράζει έντονη ανησυχία, για όσα το Υπουργείο της Παιδείας, άδηλα και ήδη διαφαινόμενα ως απόκρυφα, (αποκρυπτόμενα και από την ίδια την Επιτροπή Παιδείας της Βουλής, την οποία, είναι ήδη πρόδηλο, και περιφρονεί και εμπαίζει) παρασκευάζει εις βάρος του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Καλεί συνεπώς τον κύριο Υπουργό της Παιδείας, ο οποίος τυγχάνει και Καθηγητής Ανωτάτου Ιδρύματος να έχει υπόψη του ότι:
Πρώτο: Οφείλει να γνωρίζει, ότι ο Υπουργός της Παιδείας ενεργεί ως πληρεξούσιος της Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης, που συνιστά συνταγματικώς την προστάτιδα της Ελληνικής Παιδείας του τόπου, και όχι ως απλός εκπρόσωπος μιας οιασδήποτε Κυβέρνησης, και πολύ λιγότερο ως εκπρόσωπος οιουδήποτε, έστω και κυβερνώντος, κόμματος.
Δεύτερο: Οφείλει να γνωρίζει πως είναι υποχρέωσή του να σέβεται τις παρακαταθήκες των ιδρυτών του πανάρχαιου αυτού σχολείου, όπως αναγράφονται ευκρινέστατα, στο «Πρακτικόν Ιδρύσεώς» του, από τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό. Πρακτικό το οποίο συνοψίζει την ιδιοπροσωπία του ελληνικού πολιτισμού, καθώς διατυπώνει ότι: Σκοπός της Σχολής είναι να διδάσκονται σ’ αυτήν «οι παίδες την πάτριον πίστην αυτών, να γίνονται άνδρες θεοσεβείς, φρόνιμοι, πολιτικοί, δίκαιοι, φιλοπάτριδες.». (Πράγμα που φαίνεται ότι αγνοεί ή δεν κατανοεί η κυβερνώσα σήμερα τον τόπο πολιτική ιδεολογία της «πολυπολιτισμικότητας», όμως δεν δικαιούται να αγνοεί ο πληρεξούσιος μιας Ελληνικής Κοινοτικής Συνέλευσης υπουργός).
Τρίτο: Οφείλει να γνωρίζει ότι στους δύο αιώνες ζωής του, οι μαθητές του Παγκυπρίου Γυμνασίου, και κατανόησαν, και πραγμάτωσαν, ό,τι τους άφησε ως παιδευτική προτροπή ο ιδρυτής του σχολείου τους. Διότι ως «άνδρες πολιτικοί», όλοι άσκησαν το κοινωνικό άθλημα της μετοχής στη ζωή της «πόλης». Που είναι αυτός ο «ελληνικός τρόπος του βίου» ως «κοινωνίας του προσώπου», είναι αυτή η «ημετέρα παίδευσις» του Ισοκράτη, δηλαδή η ίδια η ελληνικότητα! Η διάσωση της οποίας στον τόπο αυτό, οφείλεται και στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και τους μαθητές του. Που το έπραξαν στο ακέραιο, πολλάκις. Απόδειξη τούτου είναι και η πολυσήμαντη «μάχη της Σεβερείου Βιβλιοθήκης». Αυτής της ελληνικότητας υπήρξε στίβος, και πανελλήνιο σύμβολο για δυο αιώνες το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Αυτούς τους δυο αιώνες οφείλει να σέβεται ο Υπουργός.
Τέταρτο: Οφείλει να γνωρίζει, ότι τον αγώνα διάσωσης της ελληνικότητας του τόπου, δεν τον διεξήγαγαν μόνο οι ιδρυτές, οι δάσκαλοι και οι μαθητές εκείνου του σχολείου, αλλά και ολόκληρος ο λαός της Κύπρου κάνοντας αθρόες δωρεές στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, ώστε να εξουδετερωθεί η αγγλική πλεκτάνη αλώσεως της παιδείας του τόπου. Και είναι χαρακτηριστικό ότι το απίστευτο εκείνο πλήθος, οι δωρητές και ευεργέτες του σχολείου, δεν ήσαν όλοι γόνοι πλούσιων οικογενειών, αλλά και απλοί άνθρωποι του καθημερινού μόχθου. Το ότι όλοι εκείνοι, θεωρούσαν την δωρεά στο Παγκύπριο, ισότιμη με το τάμα στην εκκλησιά, σημαίνει ένα πράγμα: Ότι όλοι ήσαν «μέτοχοι» των εννοιών του «ελληνικού τρόπου» που επεσήμανε στην «ιδρυτική πράξη» του ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός. Πόσο μάλλον όφειλε να είναι ένας Καθηγητής Πανεπιστημίου.
Πέμπτο: Οφείλει να γνωρίζει, ότι ευρίσκεται εν αμαρτίαις, όταν με πρόσχημα την «ανακαίνιση» ή τον «εκσυγχρονισμό» του, επεμβαίνει σε καθαγιασμένους χώρους του πανάρχαιου αυτού σχολείου, με το γλίσχρο επιχείρημα ότι οι προκάτοχοί του έκαναν χειρότερα! Και αγνοεί, ή κάνει πως αγνοεί ότι είναι το ίδιο Υπουργείο που τότε ζήτησε, ως  «λειτουργικές ανακαινίσεις», εκείνα τα χειρότερα, με την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία της ανεξελέγκτως ενεργούσας «αλάθητης αυθεντίας».
Έκτο: Οφείλει να γνωρίζει, και εκείνος αλλά και η Πολιτεία σύσσωμη, πως πρέπει επιτέλους να τερματίσουν την ατέρμονα αγνωμοσύνη τους απέναντι στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Που, το πανελλήνιο αυτό σύμβολο, στο οποίο είναι «καταχρεωμένοι» αντί ως όφειλαν, να το διατηρήσουν, καθώς που το ονειρεύτηκε η ιδρυτής του, και το πλήθος οι δωρητές του, ως όντως «παγκύπριο», και ιδίως πρότυπο εκπαιδευτήριο, (θεσμό που ήδη επαναφέρει και η Ελλάδα, μάλιστα με υποδειγματική υπερκομματική συναίνεση!) όπου να φοιτούν οι άριστοι μαθητές απ’ όλη την Κύπρο, και βεβαίως να παραδειγματίζονται απ’ αυτό, όπως το πάλαι, όλα τα άλλα σχολεία, το υποβάθμισε σε σχολείο μιας μόνο (και φθίνουσας) γειτονιάς της Λευκωσίας! Και τις είδε, τι άλλο του επιφυλάσσουν για το μέλλον. (Δεν είναι χωρίς σημασία – για τους απώτερους στόχους τους βεβαίως – το ότι θα δαπανήσουν, για τις θρυλούμενες «ανακαινίσεις», ασυνήθιστο πακτωλό εκατομμυρίων).
Τούτων δεδομένων, η θέση της ΕΜΕΘ είναι σαφής: Εκείνο που πρωτίστως απαιτείται για το Παγκύπριο Γυμνάσιο, είναι επείγουσα αλλαγή νοοτροπίας, τόσο του Υπουργού, όσο και της Πολιτείας, αλλά και της Εκκλησίας. Και, σε πρώτο στάδιο, άμεση ανακατασκευή εκείνης της «ανακαινισθείσας» πτέρυγας, με την ιστορική στοά και τα δέκα σκαλοπάτια της που οδηγούσαν στην αυλή. Εκεί όπου στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς ο Γυμνασιάρχης παρέδιδε προς «φύλαξη» στους μαθητές την ελληνική σημαία, κι εκείνοι έδιναν ως όρκο γι’ αυτό, εκείνον των Αθηναίων Εφήβων, ότι «ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά.». Εκεί, όπου στα χρόνια του Αγώνα, διαδραματίστηκαν συγκλονιστικά γεγονότα, με πρωταγωνιστές μαθητές του, που αργότερα καθαγίασαν ηρωικά την «πράξη» τους με θυσία της ίδιας της ζωής τους, όντως «μη καταισχύναντες όπλα τα ιερά»!
Αυτά είναι τα πρωτεύοντα. Και αν, για τη λειτουργία του σχολείου ως πρότυπου, παρουσιαστεί η ανάγκη προσθήκης εξειδικευμένων αιθουσών, υπάρχει ο τρόπος να προστεθούν, χωρίς ούτε στο ελάχιστο να αλλοιωθούν υφιστάμενοι χώροι του. Παραδείγματα υπάρχουν πλήθος παγκοσμίως, αλλά και στην ίδια την Κύπρο.
Τέλος η ΕΜΕΘ δηλώνει, ότι η πρώτη αυτή, δεν θα είναι και η μοναδική παρέμβασή της στο θέμα του Παγκυπρίου Γυμνασίου. Ως μέγα, θα το παρακολουθεί στενά.

Ο Πρόεδρος                                                                                                                 Ο Γραμματέας
Χάρης Φεραίος                                                                                                    Χριστόδουλος Ελισσαίου

Advertisements